کودک خلاق

چگونه کودک خلاق‌تری داشته باشیم؟ 10 روش علمی پرورش خلاقیت کودک

آرزوی هر پدر و مادری دیدن موفقیت فرزندشان است. بیشتر پدر و مادر‌ها دوست دارند بچه‌شان وقتی بزرگ شد مثل اینشتین، بتهوون، شکسپیر و یا نسخه وطنی همین افراد حافظ، سعدی، مریم میرزاخانی و تختی شود. یکی از راهکارهای داشتن چنین بچه‌هایی ایجاد شرایط برای پرورش خلاقیت است اما معمولاً آگاهی درباره روش‌های پرورش خلاقیت کودک کم و یا حتی سطحی است. خیلی‌ها تصور می‌کنند که برای داشتن کودک خلاق حتماً باید در کلاس‌های آموزشی خاصی شرکت کنند اما لزوماً این‌طور نیست.

کودک نابغه

اگر می‌خواهید با چند راهکار علمی و در عین حال کاربردی برای داشتن فرزند خلاق آشنا شوید، آقای میچ رسنیک، استاد دانشگاه MIT، برای شما چند توصیه عملی دارد. برای دانستن این راهکارها در ادامه همراه ما باشید.

کودک خلاق یا بی قانون؟ مسئله این است

یک باور غلط درباره خلاقیت این است که کودک باید رها و آزاد گذاشته شود و هیچ حد‌ و‌ مرزی برایش تعیین نشود تا باعث بروز خلاقیت شود اما این درست نیست. منطقی است که کودک به خاطر ماهیت کنجکاوانه‌ای که دارد نگاه خلاق‌تری به محیط اطرافش داشته باشد اما هر چیزی در قالب یک چارچوب شکل می‌گیرد. کودک نیاز به حمایت خانواده و اطرافیانش دارد تا شرایط و محیطش برای پرورش این مهارت آماده شود.

«چقدر به او اجازه بدهم که آزاد باشد؟ اصلاً برایش قانون خاصی تعیین کنم؟ چه زمانی به حرفش گوش کنم؟ کی ازش سوال بپرسم؟ کی پای حرف‌هایش بنشینم؟»

محیطی برای پرورش خلاقیت

تصور کنید بچه تان یک گوشه خانه در حال نقاشی کشیدن است. اگر شما در کنارش نباشید او باز هم غرق در دنیای رنگ‌ها می‌شود اما با این وجود او نیاز به توجه و حمایت شما دارد. محیطی که کودک در آن رشد می‌کند خیلی روی شکوفایی استعداد‌هایش اثر دارد. در حقیقت در آموزش خلاقیت مشکل اصلی نحوه آموزش نیست بلکه مشکل در ایجاد محیط غنی برای پرورش این مهارت است.

برای داشتن چنین محیطی نیاز داریم با 5 جنبه مهم مارپیچ خلاقیت آشنا شویم. فرآیندی که در آن کودک اول تصور می‌کند که چه کاری می‌خواهد انجام دهد، بعد از طریق بازی با وسایل و ابزار‌های مختلف خیال‌پردازی‌هایش را عملی می‌کند، افکارش را با دیگران به اشتراک می‌گذارد و در نهایت تجربه هایش را در زندگی شخصی استفاده می‌کند. بیایید با مارپیچ خلاقیت بیشتر آشنا شویم:

کودک خیال‌پردازی می‌کند

  • ایده بوم سفید

یک کاغذ یا بوم سفید می‌تواند پر از ایده‌های نگفته باشد. فقط کافی است به بچه تان فرصت خیال‌پردازی دهید. اجازه دهید هر چیزی را که می‌خواهد نقاشی کند. ممکن است اوایل کار ایده ای نداشته باشد اما ناامید نشوید. برای شروع می‌توانید از نقاشی‌های نمونه استفاده کنید. ایده نقاشی را جلوی او بگذارید و از او بخواهید که آن را بکشد. ممکن است کودک فقط سعی در کپی کردن نقاشی کند. برای شروع اشکالی ندارد اما دقت کنید که او به این کار عادت نکند. وقتی نقاشی را می‌کشد از او بخواهید که ایده یا نظر خودش را هم در نقاشی بیاورد. هر تغییری که دوست دارد ایجاد و طرح اولیه را به یک ایده جدید تبدیل کند.

کاغذ و مداد‌ رنگی
  • از شلوغی تا شکوفایی

خیلی‌ها فکر می‌کنند که خلاقیت فقط یک کار ذهنی است اما این فرآیند محدود به ذهن نیست و دست‌ها هم در پرورشش نقش دارند. اجازه بدهید فرزندتان با وسایل مختلف دور و اطرافش را بهم بریزد. حتی به این کار تشویقش کنید. شاید این کار به نظر بی هدف بیاید اما می‌تواند زمینه ساز ایده پردازی‌ برای کودکتان باشد. البته بعد از اتمام کار با همکاری خودش محیط را مجدد نظم دهید تا منظم بودن را نیز یاد بگیرد.

بازی لگو مثال مناسبی است. دقیقاً آن لحظه ای که بچه در حال بهم ریختن قطعات لگو است می‌تواند یک ایده جدید شکل بگیرد. ایده ای که اگر زمان کافی در اختیار داشته باشد می‌تواند به پرورش خلاقیت ذهنی‌اش کمک کند.

کودک دست به خلق کردن می‌زند

  • وسایل مناسب، راهی برای بروز خلاقیت

بچه‌ها شیفته اسباب‌بازی‌ها، ابزار‌ و وسایل اطرافشان هستند. اگر می‌خواهید فرزندتان در فعالیت‌های خلاقانه حضور پیدا کند مطمئن شوید که انواع مختلفی از وسایل برای نقاشی، کاردستی و … در اختیارش هست.  در عصر ربات‌ها و پرینترهای سه بعدی شاید خیلی به ابزارهای معمولی توجه نشود اما برای پرورش خلاقیت کودک این وسایل نیازند. چند تا چوب بستنی شاید به نظر وسیله خاصی نیاید اما می‌تواند خلاقیت بچه را تحریک کند.

خانم صادقی، مربی رباتیک کودک، از اینکه دخترش از وسایل خیلی ساده برای درست کردن کاردستی استفاده می کند احساس رضایت ندارد. او دوست دارد دخترش بیشتر با ابزارهای دیجیتال و کامپیوتری کار کند اما حقیقت این است که اتفاقاً این وسایل ساده و حتی دور‌ریختنی برای پرورش خلاقیت مهم‌ترند.

هر وسیله‌ای کاربرد مخصوصی دارد مثلاً برای چسباندن کاغذ و چیز‌های دیگر، چسب حرارتی و چسب نواری یا برای نقاشی کشیدن، مدادرنگی و ماژیک‌های رنگی مناسب هستند. هر‌چه تنوع وسایل بیشتر باشد ذهن کودک نیز برای خلق چیزهای جدید بازتر است.

کاردستی کودکانه
  • با آغوش باز پذیرای هر نوع خلاقیتی باشید

به علایق کودکان احترام بگذارید. بعضی از بچه‌ها عاشق ساختن چیزها با لگو هستند. بعضی‌هایشان با گِل رس یا خمیر بازی خانه و مجسمه می‌سازند و برخی با نوشتن شعر و داستان سرگرم می‌شوند. سلیقه شان را به رسمیت بشناسید. حتی می‌توانید تشویقشان کنید که چند کار را با هم انجام دهند تا یاد بگیرند چگونه خلاقانه با وسایل و حتی ایده‌ها چیزهای مختلف خلق کنند.

کودک برای یادگیری بازی می‌کند

  • فرآیند مهم‌تر از نتیجه است

در پرورش خلاقیت فرآیند انجام کار خیلی اهمیت دارد. دائم درگیر محصول یا نتیجه کار کودکتان نباشید. اجازه بدهید آزادانه کار کند. آن چیزی که مهم است تلاش‌های کودک و درگیر شدن او با مسائل مختلف است. چه روش یا راهکاری را برای درست کردن چیزی استفاده می‌کند؟ چقدر برای فکر و تلاش کردن زمان خرج می‌کند؟ نحوه برخوردش با اشتباهات و تجارب گذشته اش به چه صورتی است؟ همه اینها با اهمیت‌تر از چیزی هستند که در نهایت می‌سازد.

  • زمان کافی در اختیار کودک قرار دهید

بچه‌ها را محدود به زمان خاصی نکنید. معمولاً کارهایی که نیاز به ایده و خلاقیت دارند زمان زیادی هم نیاز دارند. می‌توانید برای اینکه فرزندتان خسته نشود محدوده زمانی کوتاهی برایش مشخص کنید و بین کار به او استراحت دهید. معمولاً زمان مناسب برای کودکان در مدرسه 50 دقیقه است که می‌توان این میزان را با توجه به سن کودک کاهش یا افزایش داد.

زمان برای کودک

کودکان باید یاد بگیرند ایده‌ها را به اشتراک بگذارند

  • واسطه ارتباط بچه‌ها باشید

بچه‌ها باید هم‌فکری و کار گروهی را یاد بگیرند. خیلی اوقات آنها نمی‌دانند چطور با دیگران ارتباط برقرار و از ایده‌ها و نظرات آن ها استفاده کنند. شما می‌توانید مثل یک رابط آنها را در کنار هم بیاورید و نحوه تعامل و کار گروهی را به آنها آموزش دهید.

همکاری کودکان
  • ایده‌ها را مدیریت کنید

خیلی از بچه‌ها دوست دارند ایده بدهند و آنها را عملی کنند اما نمی‌دانند چطور؟ شما می‌توانید به عنوان یک مدیر به آنها کمک کنید. به این صورت که از آنها بخواهید هر چیزی که به ذهنشان می‌رسد عنوان کنند و بعد بهشان یاد بدهید که چگونه ایده‌هایشان را اجرایی کنند. به عنوان یک مدیر می‌توانید به بچه‌ها راهکارهای مختلف را آموزش دهید تا بتوانند خودشان ایده‌هایشان را اجرا کنند.

کودکان باید کارهایشان را مرور کنند

  • سوالات مناسب بپرسید

کودک ایده‌ ای دارد و آن را اجرا می‌کند. اما پرسیدن سوال‌های مناسب به او در نظم دادن به افکارش می تواند بسیار کمک کننده باشد. برای نمونه دو سوال مهم و اثر‌گذار را با هم بررسی می‌کنیم.

سوالات کودک

چگونه این ایده به ذهنت آمد؟

این سوال خیلی ارزشمند است.مطرح کردن این سوال باعث می‌شود کودک نگاه رو به عقب داشته باشد و بررسی کند که چه مسیری را در ذهنش طی کرده تا به چنین فکری رسیده. این بررسی فرآیند تفکر به نوع نگاه کودک و راهکارهای او انسجام می‌بخشد.

چه چیزی درباره این ایده خیلی برایت هیجان‌انگیز است؟

این سوال معمولاً وقتی پرسیده می‌شود که کودک در مسیر اجرای ایده‌اش دچار مشکل شده باشد. می‌شود این سوال را جور دیگری هم پرسید. از او بپرسید که چرا می‌خواهد این کار را انجام دهد؟ معمولاً پرسیدن این سوال باعث می‌شود که کودک مراحلی را که انجام داده دوباره مرور کند و در این فرآیند متوجه اشتباهش می‌شود و آن را اصلاح می‌کند. کودک باید یاد بگیرد که برای حل یک مشکل باید دائم در حال بررسی و چک کردن مراحل باشد و به پیدا کردن عیب و مشکل کار بپردازد.

  • بگذارید بچه‌ها از افکارتان آگاه شوند

بیشتر پدر و مادرها اجازه نمی‌دهند که بچه‌هایشان از افکارشان با خبر شوند. در حالی که اتفاقاً وقتی کودک شما بداند که چقدر فرآیند فکر کردن برای شمای بزرگسال هم مثل خودش سخت است راحت تر می تواند با چالش های یک مسئله مواجه شود. از نحوه فکر کردن، راهکارهایی که برای حل مسائل دارید و حتی احساسات و هیجاناتتان نسبت به افکارتان آگاهشان کنید. این‌ بهترین هدیه ای است که می‌توانید به فرزندتان بدهید.

وقتی که در حال حل یک مسئله یا انجام یک کار فکری هستید اجازه دهید کودکتان هم در کنارتان بنشیند و نحوه فکر کردنتان را برایش بازگو کنید. از روش‌هایی که در ذهن دارید، استراتژی‌هایتان و حتی روش هدف گذاریتان با او صحبت کنید. او از این طریق به نحوه تفکر شما و چالش‌هایی که دارید پی می‌برد.

پایان سخن

نکته مهم این است که مارپیچ خلاقیت تمام نشدنی است. برای آنکه اثر بخشی آن را متوجه شوید باید این چرخه دائم تکرار شود و به یک دوره خاص محدود نشود.

اما یک نکته را فراموش نکنید. قرار نیست همه کودکان یک جامعه بزرگسالانی نابغه شوند. خلاقیت لزوماً به معنای نبوغ و موفقیت‌های رویایی نیست. همین‌که نوع نگاه فرزندمان به مسائل عمیق‌تر شود و بتواند برای مسائل راه‌حل‌های خلاقانه ای ارائه دهد کفایت می‌کند. سعی کنید توانایی‌های فرزندتان را بشناسید و چیزی را که در حد توان ذهنی و جسمی‌اش نیست و امکان پرورش آن‌ هم وجود ندارد از او نخواهید.

منبع:

ideas.ted.com

بازی خیالی کودکانه

اهمیت بازی خیالی کودکان و نکاتی برای اجرای آن

– «مثلاً من می‌شوم مریم خانوم، زن آقا جلال و تو هم بشو علی آقای مغازه دار. بعد من میام پیشت که شکلات بخرم. باشه؟»

– «باشه.»

این گفت‌و‌گو که بخشی از یک بازی خیالی است، شاید برای خیلی از ما‌‌ها آشنا باشد. در کودکی همه ما با دوستانمان خاله بازی، مامان بازی و بازی‌های این شکلی را انجام دادیم. به این نوع فعالیت‌ها اصطلاحاً بازی‌های خیالی یا وانمودی می‌گویند. اما می‌دانید همین بازی‌های ساده چقدر در زندگی کودک نقش دارند؟

قصه گویی کودک

بازی‌های خیالی، راه ورود به دنیای کودکانه

سارا چهار سال دارد. او از آمپول زدن می‌ترسد و هر وقت که نوبت واکسنش می‌شود شروع به گریه و زاری می‌کند. یک بار که دارد بازی می‌کند، اسباب‌بازی کمک‌های اولیه اش را می‌آورد و می‌خواهد به مامانش آمپول بزند. مامانش هم از این کارش استقبال می‌کند. موقع آمپول زدن به مامانش می‌گوید: «ببین بعضی وقت‌ها باید آمپول بزنی. آمپول برایت خوب است. اصلاً نترسی.»  از این ماجرا چند هفته ای می‌گذرد و نوبت واکسن دوباره سارا می‌شود. این‌ بار دیگر مثل قبل گریه نمی‌کند و با آرامش بیشتری اجازه می‌دهد که بهش آمپول بزنند. حتی وقتی که کار خانم پرستار تمام شد، رو به مامانش می‌کند و می‌گوید: «اصلاً هم ترس نداشت.»

داستان بالا یک تجربه واقعی است. دنیای بچه‌ها پر از خیال‌پردازی است. همه چیز در دنیای آنها جان دارد. کودک عاشق بازی کردن است و در نتیجه بهترین روش ارتباط برقرار کردن با او استفاده از بازی‌هاست. اگر در داستان بالا به جای اینکه سارا در قالب بازی آمپول زدن را تمرین کند، مامانش کنارش می‌نشست و خیلی خشک و رسمی برایش استدلال و منطق می‌آورد که آمپول زدن برایش مفید است، احتمالاً خیلی نتیجه مطلوبی نمی‌توانست داشته باشد.

دکتر بازی

بچه‌ها در خیالاتشان نگرانی و مشکلات خود را نشان می‌دهند، پس نباید از این روش غافل شد. بازی‌های وانمودی محدود به سن خیلی پایین نمی‌شوند و تا سن 11 سالگی ادامه دارند.

فواید علمی بازی وانمودی برای کودکان

کودکان با بازی وانمودی دنیای واقعی را تجربه می‌کنند. آنها خود را در موقعیت‌های شبیه به موقعیت واقعی قرار می‌دهند که این کار می‌تواند باعث یادگیری هر چه بیشتر کودک شود. بعضی از فواید این روش را در ادامه عنوان می‌کنیم:

  • کودک را به خیال‌پردازی و خلاق بودن تشویق می‌کند.

 

سپیده که نقش زن پولدار را دارد کفش پاشنه ده سانتی مادرش را می‌پوشد و سوار ماشین اسباب‌بازی برادرش،سهیل، در نقش راننده می‌شود. سهیل یک کلاه بزرگ روی سرش گذاشته و با مداد لوازم آرایش مامانش سیبیل خط خطی هم روی لبش کشیده. سپیده آدرس خانه‌شان را به سهیل می‌دهد و او هم ویراژ کنان خانم پولدار را به خانه اش می‌رساند.

کودک یک داستان کامل را خلق می‌کند. یک داستان زیبا که در لحظه در ذهنش جرقه می‌زند. از اسم شخصیت‌های داستان گرفته تا لباس‌هایی که پوشیده اند و حتی دیالوگ ها. همه چیز ساخته و پرداخته ذهن خلاق خودش است. همه این شرایط باعث می‌شود که مغز کودک دائماً با ساختن داستان‌های مختلف و اجرای آنها خلاق‌تر شود. از طرف دیگر این بازی کنجکاوانه می‌تواند به بچه‌ها کمک کند تا درک بهتری از محیط اطرافشان داشته باشند. دنیای کودکان خیلی محدود است و تجربه پایینی دارند. تجربه کردن نقش‌های مختلف مثل راننده، پلیس، آتش نشان و … باعث می‌شود که دنیای خودش را بزرگ‌تر کند.

  • مهارت‌های هیجانی و اجتماعی کودک تقویت می‌شود.

وقتی کودک نقشی را بازی می‌کند، هیجانات مختلف را تجربه می‌کند. کودک خودش را به جای آدم‌های مختلف می‌گذارد پس باید هیجاناتش را متناسب با نقشش مدیریت کند و حتی هیجانات خاصی را بروز بدهد. جدای از این مسئله چنین بازی‌هایی اجازه بروز هیجانات، ترس و نگرانی را به او می‌دهد. کودک در بازی‌هایش پنهان می‌شود و مشاهده دقیق بازی آنها می‌تواند اطلاعات بسیار خوبی در اختیارمان بگذارد. از طرف دیگر شناخت این نقش‌ها مهارت اجتماعی کودک را بهتر می‌کند. 

  • مهارت حل مسئله کودک بهبود می‌یابد.

هر داستانی از دل یک اتفاق و مشکل به وجود می‌آید. مشکلی که باید حل شود. این چالش در عین حال شیرین کودک وادار به فکر کردن و ارائه راه حل می‌کند. کودک غرق در بازی برای حل مشکل پیشنهادهایی می‌دهد و سعی می‌کند که آنها را عملی کند. این فرآیند باعث بهبود عملکرد حل مسئله او می‌شود.

کودک متفکر
  • بازی خیالی مهارت جسمی کودک را تقویت می‌کند.

کودک باید در حین بازی خیالی چالش‌ها را حل کند. فرض کنید نقش یک تعمیرکار ماشین را داشته باشد. آن وقت باید دست به آچار شود و ماشین اسباب بازی اش را تعمیر کند. یا وقتی که آرایشگر می‌شود و می‌خواهد برای عروسکش رژ لب بزند باید دقت و ظرافت به خرج دهد و این باعث تقویت توانایی های حرکتی او می‌شود. 

  • با نقش بازی کردن مهارت‌های کلامی کودک افزایش می‌یابد.

وقتی کودک سعی می‌کند نقش های مختلف را ایفا کند به خاطر ماهیت متفاوت هر نقش مجبور است کلمات متفاوت و جدیدی استفاده کند. مثلاً کودکی در نقش دکتر باید بتواند از کلمات جدیدی استفاده کند تا شبیه نقشش شود. این تلاش‌ها به تقویت کلامی کودک کمک بسیاری می‌کند. 

شاید اینجا این دغدغه در ذهن شما شکل بگیرد حالا که این روش مفید است چطور می‌توانیم آن را با کودک خود تمرین کنیم. اما یک خبر خوشحال کننده! این روش در ذات کودک است و هر کودکی در زندگی عادی اش آن را تجربه می‌کند پس خیلی نیاز نیست که ما کار خاصی انجام دهیم.

سه روش کاربردی برای تشویق کودک به بازی وانمودی

  • از سنین پایین شروع کنید.

بچه‌ها از سن خیلی پایین می‌توانند خیال‌پردازی کنند. از حدود یک و نیم سالگی به بعد می‌شود این روش را امتحان کرد. برای این کار تعداد محدودی وسیله بازی در اختیار کودک قرار دهید. سعی کنید از اسباب بازی‌هایی استفاده کنید که بتواند تخیل بچه را تحریک کند و اجازه خیال‌پردازی کردن به او بدهد. کاری که باید انجام دهید این است که بین ۱۵ تا ۲۰ دقیقه زمان در نظر بگیرید تا کودکتان با وسایل بازی کند. 

برای شروع می‌توانید زمان کوتاه‌تری برای بازی اختصاص بدهید و به مرور زمان آن را افزایش بدهید. اما چیزی که شما را شگفت زده خواهد کرد قدرت خیال پردازی کودک است. تقریبا می‌شود گفت که بچه های خیلی کوچک هم می‌توانند به خوبی رویا‌پردازی کنند و در دنیای خودشان غرق شوند. 

  • زمانی را برای بازی کردن اختصاص دهید.

خیلی از پدر و مادر‌ها سعی می‌کنند در طول روز وقت کودکشان را با برنامه‌های زیادی پر کنند. قرار نیست بچه مثل یک کارمند وقت شناس و منظم روزش را با کارهای مختلف پر کند. این کار باعث می‌شود که او زمان کافی برای آزادانه بازی کردن را از دست دهد.

کودک خسته

تا حالا به بازی بچه‌ها در پارک دقت کردید؟ اولش کاملاً بدون هدف فقط می‌دوند. اما کمی که از بازی شان می‌گذرد می‌بینید که آن دویدن ساده تبدیل به یک عملیات تعقیب و گریز هیجان انگیز می‌شود. باید به کودک فرصت داد تا بتواند داستان خیالی خودش را در ذهنش شکل بدهد و آن را اجرا کند.

خب همان‌طور که متوجه شدید نباید در این کار هیچ عجله ای به خرج دهید. مثلا اگر بچه شما همین الان داشته تلویزیون تماشا می‌کرده انتظار این‌که بلافاصله شروع به بازی خیالی کند خیلی عجیب است و معمولا کودک واکنش مثبتی نشان نمی دهد. بازی را زمانی شروع کنید که کودک خسته نباشد و بتواند تمرکز کافی روی بازی داشته باشد.

محمد شش ساله معمولاً وقتی از خواب بیدار می‌شود مدتی ساکت می‌نشیند، با خودش خلوت می‌کند و خیلی صحبت نمی‌کند. درست همین زمان وقتی هست که غرق افکارش می‌شود و ذهنش برای خلق یک بازی خیالی آماده می‌شود.

  • بگذارید قوه تخیلشان جرقه بزند.

یکی از روش‌های پرورش قدرت تخیل کودک استفاده از اسباب‌بازی‌های ساده است که خیلی امکانات زیادی ندارند. مثلاً یک ماشین رباتیک که همه کارهایش را خودش انجام می‌دهد و اصطلاحاً اتوماتیک است برای پرورش خلاقیت کودک خیلی مناسب نیست. بازی‌های ساده‌تر می‌توانند قوه تخیل کودک را تحریک کنند چون خیلی امکانات ندارند و کودک باید خودش تصور کند.

کودک خیال پرداز

پایان سخن

بازی جزء جدایی‌ناپذیر زندگی هر کودکی است. در بازی‌هاست که کودک چیزهای زیادی یاد می‌گیرد و مهارت‌های جدید کسب می‌کند. بازی‌های خیالی یکی از تمرین‌های خیلی خوب آماده شدن کودک برای پذیرش نقش‌های بزرگسالی و ارتقای مهارت‌های جسمی و ذهنی او است حتی این نوع بازی‌ها می‌توانند به پدر و مادرها در شناختن علایق و هیجانات کودکانشان کمک کند. اگر کودکتان تمایل کمتری به این نوع بازی‌ها دارد، استفاده از اسباب‌بازی‌های مناسب مثل اسباب‌بازی وسایل خانه، ابزارهای مشاغل، ماشین و عروسک می‌تواند یک روش خوب برای تشویق کردن او به انجام این بازی‌ها شود.

در فروشگاه اینترنتی آریا‌لند می‌توانید فهرستی از این اسباب‌بازی‌ها را مشاهده کنید.

منبع:

www.nurtureandthriveblog.com