آموزش نگهداری وسایل شخصی

راهنمای آموزش مهارت نگهداری از وسایل شخصی به کودک

گاهی اوقات بچه‌ها بعد از یک روز حضور در مدرسه به خانه برمی‌گردند و والدین از آنها می‌پرسند از فلان وسیله تازه‌ای که برایش خریده‌اند، راضی است یا خیر؟ اما بچه‌ها خبر می‌دهند که آن را گم کرده‌اند یا در زمان استفاده خراب شده است. در برخی از خانواده‌ها این مشکل بارها تکرار می‌شود. همین مسئله باعث می‌شود که والدین به فکر فرو بروند و به دنبال راه چاره‌ای برای این معضل بگردند. در این مقاله قصد داریم مهم‌ترین نکاتی که در آموزش نگهداری از وسایل شخصی به کودک باید در نظر گرفته شود را بررسی کنیم. با ما همراه باشید.

راهنمای نگهداری از وسایل شخصی در مدرسه

یکی از دغدغه‌های ذهنی والدین در خصوص فرزندانشان آموزش مفاهیمی مانند نظم و انضباط به آنها است. مشکل گم کردن یا خراب شدن مکرر وسایل شخصی در مدرسه یا مهد کودک نیز بیشتر ناشی از همین معضل است. بنابراین آموزش نگهداری از وسایل شخصی به کودک اهمیت بسیار بالایی دارد. در همین راستا مهم‌ترین نکاتی که باید در این زمینه مد نظر والدین باشد عبارتند از:

1. گنجاندن برنامه‌های منظم برای آموزش نگهداری از وسایل شخصی

کودکان در ابتدا آشنایی و درک عمیقی از مفهوم نظم و انضباط ندارند. همین مسئله باعث می‌شود که هرچقدر هم درباره منظم بودن و مراقبت از وسایل با آنها صحبت شود، درک درستی از این موضوع نداشته باشند. بهترین کار برای آموزش نگهداری از وسایل شخصی به کودک، آموزش عملی منظم بودن است. برای این منظور باید سعی کنید تا برنامه‌های مشخصی را برای زندگی روزمره بچه‌ها در نظر بگیرید. این کار باعث می‌شود که کودک به مرور زمان و به صورت ناخودآگاه با مفهومی به نام نظم در زندگی شخصی آشنا شود. البته توجه داشته باشید که در تنظیم برنامه برای زندگی شخصی فرزند خود زیاده‌روی نکنید و فشار بیش از حد به او وارد نیاورید.

پسربچه در حال برنامه‌ریزی

2. وضع قوانین مشخص و ثابت برای استفاده از وسایل خانه

کودکان خیلی زود می‌توانند خود را با قوانین و مقرراتی که در حریم خانواده وضع می‌شود، تطبیق دهند. والدین برای آموزش نگهداری از وسایل شخصی به کودک می‌توانند قوانین مشخصی برای استفاده از هریک از وسایل خانه وضع کنند. به عنوان مثال کودک در زمان تماشای تلویزیون نباید نزدیک صفحه نمایش آن بنشیند یا کنترل تلویزیون را در دست بگیرد. بالا و پایین پریدن روی مبل‌ها ممنوع است. بعد از بازی کردن با اسباب بازی‌ها نیز باید آنها را جمع کرده و در کمد قرار دهد. وضع این دست قوانین در خانه برای ایجاد نظم و انضباط در بچه‌ها بسیار مفید است.

3. صحبت با کودک درباره اهمیت منظم بودن و فواید آن

گفتگو مادر با دختربچه

درباره فواید منظم بودن و نگهداری از وسایل شخصی با بچه‌ها حرف بزنید. خیلی از مواقع والدین در زمانی که بچه‌ها وسیله‌ای را گم یا خراب می‌کنند صرفا با امر و نهی با آنها مواجه می‌شوند. این در حالی است که خیلی از مواقع بچه‌ها نمی‌دانند چطور باید از وسایل شخصی نگهداری کنند و اگر این کار را انجام ندهند، چه اتفاقی رخ می‌دهد. بنابراین برای آموزش نگهداری از وسایل شخصی به کودک باید با آنها در محیطی دوستانه حرف بزنید.

4. در نظر گرفتن جریمه برای گم کردن یا خراب کردن وسایل شخصی

کودک شما باید بداند که عواقب بی‌توجهی در نگهداری و مراقبت از وسایل شخصی بیش از هر کس دیگری متوجه شخص او خواهد شد. در این صورت قطعا مسئولیت‌پذیری او افزایش پیدا می‌کند و تلاش خود در نگهداری از وسایل شخصی‌اش را افزایش می‌دهد. برای این منظور وقتی وسیله‌ای را گم یا خراب می‌کند، نباید بلافاصله نسبت به جایگزین کردن آن اقدام کنید. کودک شما باید حس کند که اگر وسیله‌ای را خراب می‌کند تا مدتی از داشتن آن محروم خواهد ماند. اما اگر بلافاصله بعد از خراب شدن وسیله‌ای، مجددا آن را تهیه کنید و در اختیار او بگذارید، قطعا کودک هیچ نیازی به افزایش توجه و مراقبت در خود احساس نمی‌کند.

5. تشویق کردن در آموزش نگهداری از وسایل شخصی به کودک

هدیه دادن مادر به دختربچه

همان قدر که جریمه می‌تواند در ایجاد حس مسئولیت و نظم در کودک شما مؤثر باشد، باید توجه داشته باشید که تشویق کردن او نیز در افزایش انگیزه برای نگهداری و مراقبت از وسایل شخصی بسیار مفید است.

به عنوان مثال زمانی که کودک شما برای مدت زیادی از یکی از وسایل شخصی خود به خوبی مراقبت می‌کند، سعی کنید به‌عنوانِ تشویق هدیه‌ای برای او تهیه کنید و به‌دقت به او توضیح دهید که این هدیه را به دلیل نگهداری دقیق از وسایل شخصی برای او گرفته‌اید. ایجاد انگیزه نقش مهمی در آموزش نگهداری از وسایل شخصی به کودک دارد.

6. الگوی رفتاری والدین برای فرزندان

اگر قصد دارید تا بهترین راهنمای نگهداری از وسایل شخصی در مدرسه برای فرزندان خود باشید، باید با رفتار عملی خود این مسئله را نشان دهید. وقتی کودک ببیند که شما دائما وسایل شخصی خود را گم می‌کنید یا آنها را از دست می‌دهید، قطعا تأثیرپذیری منفی نیز از ماجرا خواهد داشت.

7. تعیین جای مشخص برای وسایل شخصی کودک

جای مشخص برای اسباب‌بازی‌ها

در اتاق شخصی کودک با همکاری خود او بخش‌های مشخصی را برای نگهداری و قرار دادن هریک از وسایل شخصی او تعیین کنید. به این ترتیب می‌توانید از کودک خود بخواهید که بعد از استفاده از هر کدام از وسایل، آن را در جای مشخص خود قرار دهد.

8. عجله نکردن در آموزش نگهداری از وسایل شخصی به کودک

نکته بسیار مهمی که والدین باید در این زمینه مد نظر داشته باشند، آن است که تحت هیچ شرایطی نباید تلاش کنند تا ظرف مدت زمان کوتاهی به نتیجه نهایی دست پیدا کنند. فرایند یادگیری در کودکان نیاز به زمان دارد. ممکن است کودک شما در ابتدای راه نتواند آنچه شما از او انتظار دارید را برآورده کند. در این شرایط به هیچ عنوان نباید از کوره در بروید و باید با آرامش با این قضیه برخورد کنید. شک نکنید که در بلند مدت به نتیجه مناسبی دست پیدا خواهید کرد.

کلام پایانی

در این مقاله سعی کردیم 8 نکته مهم در آموزش نگهداری از وسایل شخصی به کودک را بررسی کنیم. واقعیت این است که سرزنش کردن و پرخاشگری در زمانی که کودک وسیله‌ای را خراب می‌کند، چندان راهگشا نیست. اما در مقابل حفظ آرامش و استفاده از روش‌های تربیت هوشمندانه می‌تواند نقش بسزایی در همراه کردن کودک در نگهداری و مراقبت از وسایل شخصی‌اش داشته باشد. به کار گرفتن هم‌زمان 8 راه‌حلی که در این مقاله بررسی کردیم، نتیجه‌بخش خواهد بود. تردید نکنید.

خصوصیات کودک لوس و ننر

چگونه با کودک لوس رفتار کنیم؟ +خصوصیات کودک لوس و ننر

فرایند تربیت کودکان نقش چشمگیری در شکل‌گیری شخصیت آنها دارد. احتمالا شما که در حال مطالعه این مقاله هستید با کودکان لوس در اطراف خود مواجه شده‌اید. اما آیا به این موضوع فکر کرده‌اید که خصوصیات کودک لوس در اثر چه عواملی در او ایجاد می‌شود؟ حال که این‌گونه رفتارها از او سر می‌زند، برای حل این مشکل رفتاری چه کاری باید انجام داد؟ خوشبختانه کارشناسان روانشناسی و حوزه‌های تربیتی مطالعات زیادی روی ویژگی‌های کودک ننر کرده‌اند و راه‌حل‌های مناسبی را برای مواجهه صحیح با این مشکل ارائه داده‌اند. در ادامه قصد داریم به بحث و بررسی عمیق روی این موضوع بپردازیم. با ما همراه باشید.

مهم‌ترین خصوصیات کودک لوس

پافشاری دختر لوس برای خرید

خیلی از ما کودکان لوس را با چند رفتار خاص می‌شناسیم، معمولا کودکانی که خیلی زود گریه می‌کنند از نظر بسیاری از مردم لوس به شمار می‌روند. اما واقعیت این است که تمام ویژگی های کودک ننر به همین جا ختم نمی‌شود. چند مورد از مهم‌ترین خصوصیات کودک لوس عبارت‌اند از:

1. کودک لوس به هر کاری متوسل می‌شود تا در برابر خواسته‌اش تسلیم شوید

بارزترین خصوصیت در بین ویژگی‌های کودک ننر این است که هیچ گونه مخالفتی را بر نمی‌تابد و سعی می‌کند به هر آن چیزی که می‌خواهد از هر راهی که به ذهنش می‌رسد دست پیدا کند. البته شدت این رفتار در همه کودکان یکسان نیست. برخی از آنها با گریه کردن سعی می‌کنند تا حس ترحم را در دیگران برانگیزند. اما گروهی دیگر از بچه‌ها نیز تلاش می‌کنند که با رفتار‌های پرخاشگرانه دیگران را مجاب کنند که در برابر خواسته آنها کوتاه بیایند.

مو کشیدن برای رسیدن به خواسته‌اش

برای مواجهه با این مورد از خصوصیات کودک لوس باید توجه داشته باشید که کوتاه آمدن شما در برابر خواسته او تحت هر شرایطی بزرگ‌ترین اشتباه تربیتی است. شما در مقام مربی باید به او بیاموزید که نمی‌تواند از هر راهی به خواسته‌هایش دست پیدا کند. تمام قد در برابر خواسته کودک مقاومت کنید و برای او توضیح دهید که چرا نمی‌توانید یا نمی‌خواهید خواسته‌اش را برآورده کنید. شاید دفعات اول این مواجهه کمی چالش‌برانگیز باشد؛ اما مطمئن باشید که در بلندمدت مشکل برطرف خواهد شد.

2. از خصوصیات کودک لوس حساب نبردن از والدین است

یکی از اشتباهات دیگری که ممکن است والدین در امر تربیت فرزندان خود مرتکب شوند، عمل نکردن به تنبیه‌هایی است که برای فرزندان‌شان در اثر رفتارهای اشتباه در نظر می‌گیرند. به عنوان مثال والدین به کودک خود می‌گویند که در اثر فلان رفتار اشتباه یک هفته خبری از پارک و تفریح نیست. اما به دلایل مختلف به این تنبیه پایبند نمی‌مانند. این‌گونه رفتارهای اشتباه نقش جدی در شکل‌گیری ویژگی های کودک ننر دارد. به زبان ساده کودک همان‌قدر که باید پدر و مادر را حامی و پشتیبان خود احساس کند، باید از آنها حساب هم ببرد. اگر این اتفاق رخ ندهد، پدر و مادر در تربیت او به بن‌بست می‌رسند.

نکته‌ای که باید برای کنترل خصوصیات کودک لوسی که حرف‌شنوی ندارد در نظر داشته باشید، این است که اولا در هنگام عصبانیت حرف‌هایی را نزنید که نمی‌توانید به آنها عمل کنید. در ثانی کاملا توجه داشته باشید که باید حتما تنبیه‌هایی را در نظر بگیرید که در صورت ارتکاب اشتباه تحت هیچ شرایطی از آنها صرف نظر نکنید. در غیر این صورت نمی‌توانید اقتدار لازم در تربیت فرزند خود را اعمال کنید.

3. از خصوصیات کودک لوس مواجه نشدن با مشکلات روزمره است

کمک مادر به پسر بچه

از خصوصیات کودک لوس این است که در مواجهه با مشکلات فرار را بر قرار ترجیح می‌دهد. طبیعی است که همه ما انسان‌ها ذاتا تمایل نداریم با دشواری‌ها یا سختی‌ها دست‌وپنجه نرم کنیم. اما از طرفی زندگی با انبوهی از مشکلات عجین است و پر بیراه نیست اگر بگوییم که انسان‌ها در مواجهه با این مشکلات است که می‌توانند رشد کنند. متأسفانه یکی از اشتباهات رایجی که بین والدین شایع است، ممانعت از مواجهه فرزندان‌شان با کوچک‌ترین مشکلات و سختی‌های زندگی روزمره است. البته والدین با هدف مراقبت از فرزندان خود و با نیت خیر این کار را انجام می‌دهند. اما باید توجه داشته باشید که کودک شما دیر یا زود باید در برابر این سختی‌ها در زندگی قرار بگیرد.

شما به‌عنوان والدین باید اجازه دهید که فرزندان‌تان با مشکلات روزمره مواجه شوند. اما در مقابل باید کنار آنها باشید و نحوه مواجهه با مشکلات را به آنها بیاموزید. این کار باعث می‌شود فرزندان شما آب‌دیده شوند و به جای فرار از مشکلات به دنبال راه‌حلی برای آنها بگردند. والدین در این مسیر بار سنگینی را به دوش می‌کشند.

4. رفاه مادی بیش از حد باعث لوس شدن کودک می‌شود

گردش و سفر با بچه‌ها

فراهم آوردن آسایش و راحتی برای فرزندان آرزوی قلبی هر پدر و مادری است. اما نباید فراموش کرد که کودک نباید با انتظارات مادی خارج از حد عرف تربیت شود. این کار باعث تشدید خصوصیات کودک لوس در او می‌شود. کودک شما باید یاد بگیرد که قدر چیزی که در اختیار دارد را با تمام وجود بداند. این اتفاق تنها در صورتی رخ می‌دهد که او امکانات به اندازه‌ای در اختیار داشته باشد.

به‌خاطر داشته باشید که نیاز واقعی فرزند شما بیش از آنکه معطوف به سرگرم شدن با وسایل و اسباب بازی باشد، ناظر به دل‌خوشی‌های طبیعی و بیرونی است که در کنار خانواده رخ می‌دهد. در واقع توصیه ما این است که به جای آنکه برای او ده‌ها و صدها اسباب‌بازی بخرید، بهتر است که به مسافرت خانوادگی بروید و تفریح‌های واقعی برای او رقم بزنید.

5. کودک لوس به رشوه گرفتن از والدین عادت دارد

رشوه دادن پدر به دختر بچه

در زندگی موقعیت‌های مختلفی وجود دارد که باید به صورت خانوادگی در آنجا حضور پیدا کنید. مثلا تصور کنید که قرار است به همراه خانواده به مهمانی خاصی بروید. از خصوصیات کودک لوس این است که سعی می‌کند در این‌گونه موقعیت‌ها با لجبازی از پدر و مادر باج بگیرد. والدین نیز در این‌گونه موقعیت‌ها به جای اینکه با بچه‌ها سر و کله بزنند، سعی می‌کنند به سراغ رشوه دادن بروند. به عنوان مثال به او می‌گویند که اگر زود آماده شود فلان خوراکی که دوست دارد را برای او می‌گیرند.

کودک شما اگر چند بار این موقعیت‌ها را تجربه کند، به خوبی متوجه می‌شود که می‌تواند در بزنگاه‌ها به خواسته‌هایش دست پیدا کند. شما به عنوان پدر و مادر او باید تلاش کنید از اقتدار خود در این گونه مواقع بهره ببرید تا اجازه ندهید که فرزندان از شما ابزاری برای دستیابی به خواسته‌هایشان بسازند.

6. از خصوصیات کودک لوس رفتارهای دور از ادب است

رفتار بی ادبانه دختر بچه

یکی از خصوصیات کودک لوس که علاوه بر والدین، معمولا دوستان و آشنایان دیگر را نیز آزار می‌دهد، رفتارهای بی‌ادبانه است. خیلی از مواقع این رفتارها در جمع‌های خانوادگی و دوستانه از کودکان سر می‌زند و موجب سرافکندگی پدر و مادر می‌شود. والدین باید خیلی سریع نسبت به اینگونه رفتارها واکنش نشان بدهند و برای علاج آن به دنبال راه چاره باشند.

حتما باید درباره رفتارهای خارج از ادب کودک با او در فرصت مناسب حرف بزنند. علت اشتباه بودن این رفتارها را به او توضیح دهند. از او بخواهند که دیگر رفتارهای خارج از حیطه ادب را تکرار نکند و در صورت تکرار کردن حتما جریمه‌هایی را برای او در نظر بگیرند. خود والدین نیز باید نسبت به رفتارهایشان حساس باشند تا فرزندان تأثیرپذیری منفی از آنها نداشته باشند.

7. بچه‌های لوس دوست دارند به جای دیگران هم تصمیم‌گیری کنند

بازی کردن مادر با دختر بچه

کودکان لوس مایل هستند که همیشه محور کارها و تصمیم‌گیری‌ها باشند. مشارکت دادن فرزندان در تصمیم‌گیری‌های خانواده کار درستی است اما نباید فراموش کنید که آزادی دادن بیش از حد به آنها گرفتاری‌هایی را به دنبال خواهد داشت. فرزند شما به هیچ وجه نباید در حضور شما جایگاه‌تان را تصاحب کند. تصمیم‌گیری نهایی در محیط خانواده تحت هر شرایطی به عهده والدین است و کودکان صرفا باید مشورت بدهند. البته خانواده می‌تواند به صورت کنترل شده در برخی موارد اجازه تصمیم‌گیری را به فرزندان بدهد.

کلام پایانی 

در این مقاله به طور مفصل به خصوصیات کودک لوس و راهکارهایی که برای جلوگیری از تداوم این مشکل وجود دارد، پرداختیم. به خاطر داشته باشید که ویژگی های کودک ننر از ابتدا در هیچ فردی وجود ندارد. این پدر و مادر هستند که در اثر اشتباهات تربیتی، باعث بروز این‌گونه مشکلات می‌شوند. با در نظر گرفتن هفت موردی که در این مقاله بررسی کردیم، می‌توانید جلوی لوس شدن فرزند خود را تا حد زیادی بگیرید.

راهنمای بازی فکری تاکنوکو

راهنمای بازی فکری تاکنوکو

بازی‌ها همیشه برای کودکان جذابیت خود را داشته‌اند. در زمانی سعی می‌شد تا از بازی‌ها برای پرورش فکر و هوش کودکان استفاده شود. این حرکت به سمت فکری شدن بازی‌ها، بزرگ‌ترها را نیز به سمت بازی‌های فکری جذاب کشاند. در این دوره که بازار بازی‌های رایانه‌ای هر روز داغ‌تر می‌شود، بازی‌های فکری قدیمی و جدید، همچنان جایگاه خود را دارند. ممکن است نقش آنها کم‌رنگ شده باشد، اما والدین دلسوز همچنان به فکر پرورش فکری کودکان هستند. در ادامه قصد ارائه راهنمای بازی فکری تاکنوکو را داریم. تاکنوکو به معنای جوانه بامبو بوده و بازی، حول محور پرورش بامبو برای تغذیه یک پاندای خاص می‌چرخد. برای آشنایی بیشتر با تاکنوکو با ما همراه باشید.

تاریخچه بازی تاکنوکو

در گذشته‌های بسیار دور، جنگ‌ها و درگیری‌های طولانی و سختی بین دو امپراطوری چین و ژاپن وجود داشت. پس از سال‌ها جنگ و درگیری بین این دو کشور، سران دو امپراطوری تصمیم به صلح گرفتند. بعد از برقراری صلح بین ژاپن و چین، به یمن این اتفاق میمون و مبارک، امپراتور چین به‌منظور شادباش و نشان‌دادن حسن‌نیت، هدیه‌ای به پادشاه ژاپن تقدیم کرد. آن هدیه چیزی نبود جز یک پاندای عظیم‌الجثه که نماد کشور کهن چین بود. پادشاه ژاپن این پاندا را در باغ پر از بامبو در قصر نگهداری می‌کرد و وظیفه مراقبت و رسیدگی به این پاندا را به اعضای دربار خود سپرد. حال از این ماجرا، بازی تاکنوکو طراحی شده است. در این بازی سه نوع بامبوی سبز، صورتی و زرد قرار دارد که باید برای خوراک این پاندا پرورش داده شوند. بازیکنان در این بازی باید بامبوی بیشتری برای این حیوان مقدس پرورش دهند تا برنده این بازی باشند.

نسخه اصلی بازی تاکنوکو

نسخه اصلی بازی تاکنوکو

نسخه اصلی بازی تاکنوکو، سال 2011 و توسط یک کمپانی فرانسوی عرضه شد. این بازی، یک بازی خانوادگی بوده و در میان بازی‌های فکری، از رتبه‌ی بسیار خوبی برخوردار است. محبوبیت این بازی باعث شده که در این مدت نه‌چندان طولانی، جایگاه خوبی برای خود دست‌وپا کند. اخیراً یک شرکت ایرانی، به نام شرکت مستفیل، این بازی را تحت لایسنس تولید کرده و مورد اقبال قرار گرفته است. در ادامه بیشتر به راهنمای بازی فکری تاکنوکو که در ایران تولید شده، خواهیم پرداخت.

 آموزش بازی فکری تاکنوکو

این بازی فکری جذاب را می‌توان 2، 3 یا 4 نفره انجام داد. بازیکن‌ها در این بازی در نقش کمک‌های باغبان عمل می‌کنند. آنها باید برای نگهداری و سیر کردن پاندا، با روش‌هایی که در بازی وجود دارد، در زمینه پرورش بامبو تلاش کنند. کسی که بتواند مأموریت‌های بازی را سریع‌تر به پایان برساند برنده بازی می‌شود. در ادامه به معرفی چینش و قطعات بازی می‌پردازیم.

آموزش بازی فکری تاکنوکو

کاشی‌های بازی تاکنوکو

اولین قطعاتی که در بازی هستند و از اهمیت زیادی برخوردارند، کاشی‌های 6 ضلعی بازی هستند. این کاشی‌ها نقش همان زمین و باغی را دارند که بازیکن‌ها باید آنها را گسترش دهند و با آبرسانی درست، بامبوهای لازم را پرورش دهند. در این بازی، کاشی‌ها 4 مدل دارند. کاشی چشمه اولین نوع کاشی است که باید بشناسید. این کاشی که به رنگ آبی است، نقشی حیاتی در بازی دارد. تمام کاشی‌های دیگر که حکم زمین مزرعه را دارند، باید از سمت کاشی چشمه آبیاری شوند. کاشی‌های دیگر به رنگ‌های سبز، صورتی و زرد هستند. هرکدام از این کاشی‌ها، محل رشد بامبوهای مربوط به همان رنگ است. پیش از شروع بازی، کاشی‌ها را بُر می‌زنیم و جوری روی میز می‌گذاریم که روی کارت‌ها مشخص نباشد. در هر نوبت از بازی، هریک از بازیکنان باید یک کاشی را از بین 3 کاشی که روی بقیه هستند، به دلخواه انتخاب کند. برای راهنمای بازی فکری تاکنوکو، باید کاربرد کاشی‌ها را بدانید. در هنگام بازی، برای چیدن کاشی‌ها باید حتماً کاشی را در جایی قرار داد که با کاشی چشمه، یک ضلع مشترک داشته باشد. در غیر این صورت، باید دو ضلعش، با دو کاشی که با چشمه ضلع مشترک دارند، ارتباط داشته باشد.

راهنمای صفحه بازی تاکنوکو

برای شروع بازی تاکنوکو هر یک از اعضای بازی، باید یک صفحه انتخاب کنند. در هر صفحه، قسمت بالایی جهت مشخص‌کردن آب‌ و هوا است که با تاس آب‌وهوا مشخص می‌شود. پایین‌تر از آن 5 عملی که در بازی قابل انجام است را کنار هم‌ نشان می‌دهد. این 5 عمل شامل چیدن کاشی، برداشتن کانال آب، حرکت دادن باغبان، حرکت دادن پاندا و برداشتن کارت مأموریت است. پایین‌تر از آن، محل ذخیره کانال آب قرار دارد. پایین‌تر به جایگاه توکن‌های بهبود دهنده می‌رسیم. در گوشه پایین صفحه، محل ذخیره بامبوها و در واقع شکم پاندای بازی است.

راهنمای تاس آب‌ و هوای بازی فکری Takenoko

در ادامه آموزش بازی فکری تاکنوکو به تاس آب‌ و هوای بازی می‌رسیم. هر یک از بازیکنان تاس آب‌ و هوا را در اول نوبت خود می‌ریزند. این تاس همان‌طور که از نامش مشخص است، تعیین‌کننده آب‌وهوای بازی است و تعیین‌کننده نحوه عملکرد بازیکن است. این تاس مانند مابقی تاس‌ها حالت دارد. اگر تاس شما خورشید را نشان داد، باید به‌جای 2 عمل، 3 عمل در نوبت خود انجام دهید. دقت کنید که آن عمل سوم نیز نباید تکراری باشد. دومین روی تاس، باران است. اگر تاس شما باران را نشان دهد، شما می‌توانید در یکی از کاشی‌هایی که امکان رشد بامبو را دارد، بامبو بکارید یا افزایش دهید. علامت بعدی روی تاس، باد است. زمانی که علامت باد را دیدید، می‌توانید عمل تکراری انجام دهید. روی دیگر تاس، رعد و برق است. با دیدن رعد و برق، پاندا ترسیده و باید حرکت کند. اگر علامت ابر را روی تاس دیدید، باید از توکن‌های بهبود دهنده استفاده کنید. بهترین علامت روی تاس، علامت سؤال است که اگر آن را دیدید، می‌توانید به‌دلخواه یکی از علامت‌های روی تاس را برای خودتان در نظر بگیرید.

راهنمای کانال‌های آب بازی فکری تاکنوکو

کانال‌های آب تاکنوکو

کانال‌های آب، مهره‌های بعدی بازی هستند که برای آموزش بازی تاکنوکو باید تشریح شوند . توجه داشته باشید که اگر یک کاشی آب‌رسانی نشده باشد، امکان رشد بامبو در آن وجود ندارد. بر اساس این تعریف، به جز کاشی چشمه و کاشی‌های دورتادور آن، مابقی کاشی‌ها نیاز به آب‌رسانی توسط کانال‌ها دارند. در بازی زمانی که یک کانال آب را به‌عنوان یک عمل بازی خود برمی‌دارید، می‌توانید آن را در صفحه خود ذخیره کرده یا همان موقع استفاده کنید. استفاده از کانال آب ذخیره شده، جزء عمل‌های شما محسوب نمی‌شود. توجه کنید که حتماً باید کانال آب روی یکی از اضلاع کاشی قرار بگیرد تا آن کاشی آب‌رسانی شده باشد.

کارت‌های مأموریت بازی فکری تاکنوکو

در راهنمای بازی فکری تاکنوکو باید به این نکته اشاره کنیم که بخشی از بازی مربوط به کارت‌های مأموریت هستند. این کارت‌ها به سه دسته زیر تقسیم می‌شوند:

  • مأموریت‌های مربوط به پاندا
  • مأموریت‌های مربوط به باغبان
  • مأموریت‌های مربوط به زمین‌بازی
کارت‌های مأموریت بازی فکری تاکنوکو

کارت‌های مربوط به 3 نوع مأموریت را به‌صورت جداگانه روی میز قرار می‌دهیم. در ابتدای بازی هر شخص 3 کارت مأموریت دارد و در ادامه بازی، می‌تواند به‌عنوان یک عمل، یکی از کارت‌ها را بردارد. روی کارت‌های مختلف تصاویری قرار دارد که شکل مأموریتی که فرد باید انجام دهد را نشان داده است. توجه داشته باشید، بیشترین تعداد کارتی که می‌توانید در یک‌زمان در دست داشته باشید، 5 کارت است. اگر شخص دیگری در کامل شدن مأموریت شما نقش دارد این اصلاً اهمیتی ندارد. شما امتیاز را به دست آورده‌اید. در پایان بازی، شخصی که بیشترین مأموریت را انجام داده است، کارت امپراطور را دریافت می‌کند که خودش دو امتیاز دارد.

توکن‌های بهبود دهنده بازی فکری تاکنوکو

در راهنمای بازی فکری تاکنوکو، باید توکن‌های بهبود دهنده و نحوه استفاده از آنها را بشناسید. این توکن‌ها سه حالت دارند.

  • توکن‌های با علامت آب، باعث می‌شوند که کاشی موردِنظر نیازی به آب‌رسانی نداشته باشد. به این کاشی‌ها، کاشی‌های برکه می‌گویند.
  • توکن پاندا ممنوع، باعث می‌شود که پاندا نتواند از بامبوهای آن کاشی تغذیه کند.
  • در آخر توکن کود، باعث می‌شود که هر کاشی که امکان رشد بامبو را دارد، دو برابر حالت عادی بامبو در آن رشد کند.

توکن‌های بهبود دهنده را می‌توانید به کاشی‌ها اضافه کنید. دقیقاً همانند کانال‌های آب، می‌توان توکن‌ها را ذخیره و بعداً استفاده کرد. حتماً باید بدانید توکن‌ها را تنها روی کاشی‌هایی می‌توان قرارداد که اولاً خود علامت توکن چاپ شده نداشته باشند، ثانیاً روی آنها بامبویی نروییده باشد.

باغبان بازی فکری تاکنوکو

باغبان را می‌توان یکی از اصلی‌ترین عناصر بازی تاکنوکو دانست. برای آموزش بازی فکری تاکنوکو باید با این قطعه آشنا شوید. حرکت باغبان به صورتی است که می‌تواند در یک مسیر مستقیم روی کاشی‌ها حرکت کند. این حرکت بدون محدودیت تعداد کاشی‌ها بوده؛ اما حتماً باید کاشی‌های مسیر پیوسته باشند. باغبان در هر خانه‎‌ای که قرار بگیرد، در آن کاشی و تمام کاشی‌های همرنگ و مجاور با آن بامبو رشد می‌کند. البته این اتفاق تنها برای کاشی‌های آب‌رسانی شده رخ می‌دهد.

راهنمای صفحه بازی تاکنوکو

پاندای بازی فکری تاکنوکو

پاندا مانند باغبان، می‌تواند در یک مسیر مستقیم و بدون محدودیت حرکت کند. مشکلی نیست که پاندا و باغبان در یک خانه باشند. اگر پاندا به خانه‌ای برود که در آن بامبو قرار دارد، یک قطعه از آن را خورده و از بازی حذف می‌شود. در واقع بامبوی حذف شده، به شکم پاندا در درون صفحه بازی شما اضافه می‌شود. نکته قابل‌توجه این است که برای عمل پاندا یا باغبان، حتماً باید مهره، حداقل یک‌خانه حرکت داده شود.

نکته‌های مهم راهنمای بازی فکری تاکنکو

  • آغاز کننده بازی کسی است که قدش از همه بلندتر باشد و بازی در جهت ساعت‌گرد ادامه می‌یابد.
  • هر نفر در هر نوبت می‌تواند از بین 5 عمل ممکن در بازی، 2 عمل را انتخاب کرده و انجام دهد. نکته قابل‌ ذکر این است که این دو عمل نباید تکراری باشند.
  • برای شروع هر نوبت، افراد تاس می‌ریزند و طبق آب‌وهوای مشخص شده توسط تاس، عمل خود را انجام می‌دهند. البته در دور اول بازی، از تاس آب‌ و هوا چشم‌پوشی می‌کنیم و بدون آن آغاز می‌کنیم.
  • هر کاشی که آب‌رسانی می‌شود، بلافاصله یک بامبو در آن رشد می‌کند. توجه داشته باشید که طول بامبوها در یک کاشی روی‌هم نمی‌تواند بیش از 4 قطعه باشد.
  • کاشی‌های برکه تنها خود را آب‌رسانی می‌کنند و نمی‌توانند منبع آب‌رسانی کاشی‌های دیگر باشند.
  • بازی تا زمانی ادامه پیدا می‌کند که در حالت 2 نفره، 9 کارت، در حالت 3 نفره، 8 کارت و در حالت 4 نفره، 7 کارت مأموریت توسط یک بازیکن انجام شود. در این حالت، بازی یک دور دیگر ادامه می‌یابد که دور پایانی خواهد بود.
  • در پایان، بازیکنی که بیشترین امتیاز را از کارت‌ها کسب کند برنده است و در صورت تساوی، شخصی که از کارت‌های مأموریت پاندا، بیشترین امتیاز را دارد برنده می‌شود.

کلام پایانی

در همه زمان‌ها، بازی‌های گروهی و فکری، از محبوبیت ویژه‌ای برخوردار بوده و هستند. اگر بخواهیم به میزان محبوبیت این بازی‌ها اشاره کنیم، می‌توانیم این نکته را یادآور شویم که بسیاری از شرکت‌های بازی‌های رایانه‌ای برای فروش بهتر، بازی‌های محبوب قدیمی را در قالب یک بازی رایانه‌ای ارائه داده‌اند. بازی‌های فکری برای آموزش روابط اجتماعی، پرورش ذهن و تفکر، کنترل هیجان و بهبود روحیه رقابتی برای کودکان بسیار مفید هستند. از این‌ جهت والدین زیادی برای کودکان خود از این گونه بازی‌ها تهیه کرده و با آنها بازی می‌کنند. البته از جذابیت این بازی‌ها برای بزرگسالان نیز نمی‌توان گذشت. در این مقاله با ذکر معرفی و بیان راهنمای بازی فکری تاکنوکو خواستیم شما را با یکی از محبوب‌ترین بازی‌های فکری دنیا آشنا کنیم.

رفتار صحیح مادر با فرزندانش

راهنمای رفتار با حسادت فرزند اول به نوزاد جدید

یکی از چالش‌هایی که والدین برای تولد فرزند بعدی با آن مواجه هستند، حسادت فرزند اول به نوزاد جدید است. همین ابتدای کار باید توجه داشته باشید که این رفتار مسئله‌ای غیر عادی نیست. به عبارت دیگر با مشاهده این رفتارها از سوی فرزندان خود نباید متعجب شوید. اما در مقابل، راهکارهایی از منظر روانشناسی وجود دارد که با استفاده از آنها می‌توانید این چالش را تا حد زیادی برطرف کنید. والدین باید به خاطر داشته باشند که رفتارهای اشتباه آنها می‌تواند حسادت فرزند بزرگتر به کوچکتر را تشدید کند. تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید تا راهکارهای طلایی و علمی که برای حل این مشکل وجود دارد را بررسی کنیم.

حسادت فرزند اول به نوزاد به چه دلیلی رخ می‌دهد؟

بی‌توجهی به پسر بچه

فرزند اول در هر خانواده‌ای نوید بخش زندگی، امید و شادی است. پدر و مادر از به دنیا آمدن اولین فرزند خود بی‌نهایت شادمان می‌شوند. آنها تمام تلاش خود را می‌کنند تا فرزندشان احساس راحتی داشته باشند. البته این رفتار از سوی والدین برای فرزندان بعدی هم تکرار می‌شود اما این موضوع از نگاه فرزند اول طور دیگری به نظر می‌رسد. فرزند اول از ابتدای تولد تمام توجه والدین و اقوام را معطوف به خود می‌بیند و به نوعی احساس می‌کند که محبت والدین صرفا باید مخصوص او باشد. در چنین شرایطی عملا وقتی فرزند دوم به دنیا می‌آید، او یک رقیب جدی برای خود احساس می‌کند. همین مسئله منشأ اصلی بروز حسادت فرزند اول به نوزاد جدید است. در ادامه نگاهی به راهکارهای کاهش سطح حسادت فرزند بزرگتر به کوچکتر می‌اندازیم.

10 راه اساسی برای کاهش سطح حسادت فرزند اول به نوزاد

والدین گرامی مهم‌ترین نقش را برای جلوگیری از شدت گرفتن حسادت فرزند بزرگتر به کوچکتر دارند. نتیجه رفتار والدین خیلی زود در رابطه بین فرزندان نمود پیدا می‌کند. در نتیجه ضروری است که والدین حتما با دقت بالا رابطه خود با فرزندانشان را تنظیم کنند تا بتوانند از بروز هرگونه اختلاف یا چالشی جلوگیری نمایند. در همین راستا مهم‌ترین راهکارهایی که برای کاهش سطح حسادت فرزند بزرگتر به کوچکتر وجود دارد را مرور می‌کنیم.

نگاه حسرت‌آمیز دختربچه به برادر کوچک

۱. توجه یکسان به فرزندان

اولین و مهم‌ترین نکته‌ای که والدین باید در نظر داشته باشند، مدیریت و تقسیم یکسان توجه بین فرزندان است. به عبارت دیگر فرزند بزرگتر نباید احساس کند که با آمدن برادر یا خواهر جدید او کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد. خیلی از مواقع والدین قصد و غرضی هم برای فرق گذاشتن بین فرزندان خود ندارند. اما به‌صورت ناخودآگاه باعث بروز برخی سوءتفاهم‌ها می‌شوند. به همین دلیل خوب است که حتما والدین به‌خوبی رفتار خود با فرزندان را مدیریت کنند تا احساس تبعیض بین آنها شکل نگیرد.

بی‌توجهی مادر به دختر بچه

۲. فرق نگذاشتن بین تربیت فرزندان

زمانی که فاصله سنی بین بچه‌ها از 5 سال عبور می‌کند، مشکل حسادت فرزند اول به نوزاد به شکل متفاوتی ظهور پیدا می‌کند. فرزند اول به‌خوبی در خاطر دارد که پدر و مادر از چه روش‌های تربیتی برای او استفاده کرده‌اند. در برابر خطاهای او چه تنبیهی در نظر گرفته‌اند یا چگونه او را برای کارهای خوبش تشویق کرده‌اند. به همین دلیل او به‌خوبی می‌تواند کوچک‌ترین تفاوت‌هایی را در این زمینه درک کند. والدین باید سعی کنند تا از ابتدا به کمک روش‌های تربیتی صحیح تمام فرزندان خود را با اصول واحد تربیت کنند.

۳. توجه کردن به فرزند بزرگتر برای خرید وسایل

خرید کادو برای بچه‌ها

خیلی از مواقع با ورود فرزند جدید به فضای خانواده، فرزندان قبلی به‌صورت ناخودآگاه به فراموشی سپرده می‌شوند. مثلا والدین یا اقوام با خرید اسباب‌بازی یا هدیه برای نوزادان و بی‌توجهی به فرزندان بزرگ‌تر زمینه‌ساز بروز حسادت فرزند اول به نوزاد می‌شوند. در چنین شرایطی والدین می‌توانند به مناسبت‌های مختلف با خرید هدایای هر چند کوچک برای فرزند بزرگتر به او نشان دهند که توجه‌شان نسبت او کم نشده است.

۴. برقراری عدالت رفتاری بین فرزندان

در روابط بین فرزندان خیلی از مواقع پیش می‌آید که آنها از دست هم گله دارند. مثلا یکی بدون اجازه وسایل دیگری را بر می‌دارد یا اینکه اسباب‌بازی‌های دیگری را خراب می‌کند. متأسفانه برخی از والدین در این‌گونه مواقع صرفا طرف فرزند کوچک خود را می‌گیرند. اما باید توجه داشته باشند که با این‌گونه رفتارهای دور از عدالت، صرفا بذر حسادت فرزند بزرگتر به کوچکتر را می‌کارند. بهترین کار در زمینه بروز اختلاف بین فرزندان، رفتار عادلانه است.

۵. حرف زدن و توجیه کردن فرزند بزرگتر

یکی از کارهایی که والدین برای جلوگیری از بروز حسادت فرزند اول به نوزاد می‌توانند انجام دهند، صحبت کردن با فرزند اول است. بهتر است این کار را در چند ماه پایانی منتهی به وضع حمل انجام داد. پدر و مادر می‌توانند درباره فرزند جدیدی که قرار است به جمع خانواده اضافه شود، با فرزند کوچکتر گفتگو کنند. از مزایای داشتن خواهر یا برادر به او بگویند. سعی کنند شوق داشتن برادر یا خواهر جدید را در او تقویت کنند. این کار جلوی بروز خیلی از اختلافات را می‌گیرد. 

۶. تشویق بچه‌ها به بازی کردن با یکدیگر

بازی کردن کدورت‌ها را بین ما بزرگترها نیز برطرف می‌کند؛ چه برسد به بچه‌ها که دنیای خیلی پاک و ساده‌ای دارند. سعی کنید آنها را به بازی کردن در کنار همدیگر تشویق کنید. حتی خودتان نیز وقت بگذارید و در بازی‌های آنها شرکت کنید. این کار خیلی زود صمیمیت را در بین آنها به بالاترین سطح ممکن می‌رساند. البته فراموش نکنید که باید نحوه بازی کردن با فرزند کوچکتر را به خوبی به برادر یا خواهر بزرگتر آموزش بدهید.

بازی کردن بچه‌ها با هم

۷. تحریک نکردن فرزند بزرگتر

تصور کنید که نوزاد تازه متولد شده شما خواب است. طبیعی است که در چنین شرایطی شما نمی‌توانید از خانه بیرون بروید. حال فرزند بزرگتر که عادت کرده است در یک ساعت با هم به پارک بروید، ممکن است گلایه کند که چرا دیگر این روند متوقف شده است. هیچ وقت حضور فرزند کوچکتر را برای نرفتن به پارک بهانه نکنید. سعی کنید دلایل دیگری برای او بیاورید و در مقابل هر زمان که مناسب بود با هم برای تفریح به پارک بروید. در این صورت فرزند بزرگتر تحریک نمی‌شود.

۸. نقش دادن به فرزند بزرگتر

دادن مسئولیت به فرزند بزرگتر، باعث کاهش میزان حسادت فرزند اول به نوزاد می‌شود. در چنین شرایطی بهترین کاری که باید به‌عنوان والدین انجام دهید این است که در انجام کارهای نوزاد از فرزند بزرگتر کمک بخواهید. او را مجبور به انجام کاری نکنید؛ بلکه سعی کنید از طریق تشویق کردن، مسئولیت انجام کاری را به او واگذار کنید.

مراقبت از خواهر کوچکتر

۹. محدود نکردن فرزند اول

حسادت فرزند بزرگتر به کوچکتر گاهی اوقات به این دلیل بروز می‌کند که او متوجه می‌شود با حضور نوزاد عملا آزادی عملش سلب شده است. مثلا نمی‌تواند خیلی در خانه بازی کند چون نوزاد معمولا ساعات زیادی از روز را خواب است. سعی کنید حتما شرایطی را مهیا کنید که او بتواند کارهایی را که قبل از حضور برادر یا خواهر جدید انجام می‌داد را ادامه دهد.

۱۰. مقایسه نکردن بچه‌ها

مقایسه کردن بچه‌های کوچک با یکدیگر گاهی اوقات آتش حسادتی را بین آنها شعله‌ور می‌کند که با هیچ چیزی قابل خاموش شدن نیست. مقایسه کردن، زمینه حسادت فرزند بزرگتر را بر می‌انگیزد. چرا که او عمدتا این مقایسه را به حساب انتقاد از خودش می‌گذارد.

حسادت بچه اول به دوم

کلام پایانی

در این مقاله به بررسی موضوع حسادت فرزند اول به نوزاد و 10 راهکار مهم برای جلوگیری از تشدید این مشکل پرداختیم. حتما به عنوان والدین باید روی این مسئله حساس باشید. بی‌توجهی شما نسبت به این مسائل ممکن است باعث بروز مشکلاتی در همان دوران کودکی شود. حتی گاهی اوقات بذر اختلافات جدی‌تری بین فرزندان در دوران نوجوانی و جوانی کاشته می‌شود که در این صورت پیدا کردن راه‌حل خیلی سخت‌تر است. سعی کنید با مدیریت رفتار خود با فرزندان، محیط یکدست و شادابی را برای همه آنها فراهم کنید.

مهدکودک رفتن کودکان

چگونه کودک را برای رفتن به مهدکودک آماده کنیم؟

می‌توان گفت همه ما زمانی که به گذشته و کودکی فکر می‌کنیم، خاطرات خوب زیادی را از دوران مهدکودک یا مدرسه به‌خاطر می‌آوریم. اما در این میان هستند خاطراتی که یادآور سختی روزهای اول ورود به یک محیط جدید باشند. در گذشته به دلیل آنکه بیشتر مادرها خانه‌دار بودند و جمعیت کودکان در خانه بیشتر بود، کمتر پیش می‌آمد که کودکان پیش از ورود به مدرسه به مهدکودک بروند. امروزه اما به دلیل مشغله‌های کاری پدرها و مادرها، فرستادن کودک به مهد تقریباً همه‌گیر شده است. علاوه بر اینها، تعداد کودکان در خانواده‌ها بسیار کم شده است و کودکان نمی‌توانند تنها در محیط خانه، مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی به دست آورند. زمانی که می‌خواهیم کودکان را به مهد بفرستیم، جدایی از محیط خانواده برای آنها بسیار سخت است. به همین جهت در ادامه درباره روش‌های آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک صحبت می‌کنیم.

روش‌هایی برای آمادگی کودکی که قرار است به مهدکودک برود

کودکانی که قرار است به مهدکودک بروند، در واقع برای اولین‌بار قرار است از محیط خانواده جدا شوند. برای آسان ساختن این جدایی و مراقبت از روان کودک، والدین باید روش‌هایی را در پیش گیرند. در ادامه به نام بردن و شرح چند روش برای آماده‌سازی کودکان، می‌پردازیم.

برنامه‌ای برای بازدید از مهدکودک ترتیب دهید

فضای مهدکودک

توجه کنید که این مرحله بسیار اهمیت دارد. حتماً برنامه خود را تنظیم کنید و پیش از زمان حضور کودک در مهدکودک و یا مدرسه، به همراه او به بازدید از آنجا بروید. او را به قسمت‌های مختلف برده و با محیط آشنا کنید. حواستان باشد هیچ یک از فضاهایی مثل سالن ورزش، اتاق بازی، بوفه و کلاس درس از قلم نیفتد. او را نزد مربی و معلم ببرید و با آنها صحبت کنید. برخی از مراکز مهدکودک و یا مدارس، پیش از آغاز سال آینده و برای ثبت‌نام جدید، برنامه‌ای برای بازدید اولیا و کودکان از محیط ارائه می‌کنند؛ اما اگر این‌چنین نبود هم، پدرها و مادرها نباید از این مسئله غافل شوند. اگر آشنا و دوستی در مهدکودک مورد نظرتان پیدا کردید سعی کنید کودکتان را به سمت ارتباط با کودک آنها متمایل کنید. وجود یک دوست می‌تواند فضا را برای او جذاب کند. این را می‌توان یکی از مهم‌ترین موارد لازم جهت آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک دانست. دقت کنید که آمادگی کودکان برای رفتن به مهدکودک، بر عهده والدین است. پس این موضوع را پشت‌ِگوش نیندازید.

از جزئیات اتفاقات مهدکودک آگاه باشید

بچه‌ها در مهدکودک

مطمئن باشید که نیاز است شما از تمام فعالیت‌های کودکتان در مهدکودک آگاهی داشته باشید. هرچه که کودک از مهد به خانه می‌آورد و هر تکلیفی که برای انجام دارد را بررسی کنید. شاید نیاز باشد گاهی به مهد سر بزنید. با مربی‌ها و مسئولین مهد صحبت کرده و خود را معرفی کنید. این کار می‌تواند برای کودک شرایط بهتری مهیا کند.

برای خواب کودک برنامه داشته باشید

همواره کودکان پیش از رفتن به مدرسه و مهدکودک، مشکل بیدارشدن از خواب دارند. یکی از دلایلی که کودکان، مدرسه یا مهد را دوست ندارند، همین سختی بیدار شدن از خواب است. کودکان معمولاً در تابستان و یا قبل از رفتن به مهد، عادت می‌کنند که دیر به رختخواب بروند. به همین دلیل، صبح زود بیدار شدن برای آنها دشوار است. زود خوابیدن علاوه بر تأثیر مثبتی که بر رشد کودک دارد، برای راحتی و آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک نیز ضروری است. حدود یک ماه پیش از آنکه زمان رفتن کودک به مهد و یا مدرسه برسد، برای خواب او برنامه‌ریزی کنید. می‌توانید رفته‌رفته ساعت خواب او را تنظیم کنید؛ مثلاً هر شب 15 دقیقه او را زودتر به رختخواب ببرید. زمانی که خواب کودک به حالت مناسب رسید، بخشی از نارضایتی کودک برای رفتن به مهد، از بین می‌رود. توجه کنید در طول سال نیز اجازه ندهید که ساعت خواب کودک برهم بخورد.

برنامه صبح کودک را مرور کنید

آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک

همه ما وقتی خوب زمان مدرسه و کودکی را مرور می‌کنیم، عجله‌های صبح برای حاضر شدن و رسیدن به سرویس، ترافیک سنگین مسیر، بی‌اشتهایی صبحگاهی، جا گذاشتن وسایل و … را به خاطر می‌آوریم. این مسائل برای کودکان بسیار آزاردهنده است. برای مرتفع کردن این مشکلات، پیش از آغاز مدارس و یا فرستادن کودک به مهد، یکی دو بار برنامه صبحگاهی را مرور کنید. کودک را از خواب بیدار کرده و به او صبحانه بدهید. از کودک بخواهید خود وسایلش را جمع کند و شما به او کمک کنید. همان‌طور که قرار است به مدرسه بروید، به سمت مدرسه حرکت کنید. اگر قرار است با اتوبوس بروید، در ایستگاه منتظر بمانید. اگر با تاکسی و یا خودرو شخصی می‌روید، ترافیک را در نظر بگیرید. اگر میسر بود، به درون مدرسه یا مهد نیز سری بزنید. همیشه وقت را کمی بیشتر در نظر بگیرید؛ چون احتمال رخ‌دادن اتفاقات غیرقابل‌پیش‌بینی زیاد است. این کار جهت آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک بسیار مؤثر است.

برای صبحانه برنامه مرتبی تنظیم کنید

تقریباً همه کودکان با بی‌اشتهایی صبحگاهی روبه‌رو هستند. خواب ناکافی در شب یکی از دلایل این وضعیت است. نبود شرایط مناسب برای صرف صبحانه و نگرانی کودک برای دیر رسیدن، یکی دیگر از این دلایل است. برنامه را طوری تنظیم کنید که کودک پیش از رفتن به مهد و یا مدرسه، صبحانه کافی خورده باشد. این موضوع از دو جهت اهمیت دارد؛ یکی اینکه احتمالاً در مهد صبحانه مناسبی برای خوردن پیدا نمی‌شود و دوم این‌که با صبحانه خوردن در منزل، محیط امن خانه برای کودک شکل بهتری پیدا می‌کند. این مسئله برای آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک مهم است.

حتماً برای ناهار کودک برنامه داشته باشید

آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک

برای تغذیه کودک، به‌خصوص ناهار او، برنامه داشته باشید. بهتر است برای او غذای خانگی کنار بگذارید تا با خود ببرد. اگر گاهی نمی‌توانستید برای کودک غذا بگذارید، از او بخواهید که خودش از بوفه غذا تهیه کند. پیش از زمان فرستادن کودک به مهد، مدت زمانِ بسته‌بندی و آماده‌کردن غذا را اندازه بگیرید تا به وقتش موجب تأخیر کودکان نشوید. اگر قرار است خودش غذا تهیه کند، صبح به او پول خرد بدهید و سعی کنید در همین فرصت به او شمارش پول و خرج کردن را آموزش دهید. با او درباره هزینه غذا صحبت کنید تا تمرینی برای او باشد. این یکی از بخش‌هایی است که جهت آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک و مدرسه نیاز است.

خواب میان روز را حذف کنید

معمولاً کودکان عادت دارند در میان روز یک خواب کوتاه داشته باشند و یا چرت بزنند. پیش از آنکه زمان رفتن کودک به مهد فرا برسد، کم‌کم از مدت زمان این خواب‌ها کم کنید. تا جایی پیش بروید که دیگر خواب میان روز برای کودک معنا پیدا نکند. در واقع با این کار، به سمتی حرکت می‌کنید که کودک را برای یک روز فعالیت کامل آماده کنید. این از انواع آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک است.

برنامه روشنی برای رفت‌وآمد مدرسه و مهد داشته باشید

بازگشت از مهد با پدر

زمانی که می‌خواهید کودک را به مهدکودک بفرستید، حتماً درباره رفت‌ و آمد کودک و رسیدن او به خانه نگرانی‌هایی دارید. نکته اولی که دراین‌خصوص باید به آن توجه شود، این است که سعی داشته باشید که حتماً خودتان مسئولیت بردن به مدرسه و بازگرداندن کودک را داشته باشید. نکته دوم این‌که حتماً برای دیر رسیدن خود به مهد یا مدرسه برنامه ریزی مشخصی داشته باشید. مثلاً شخصی را مشخص کنید که در نبودتان به دنبال کودک برود و این مسئله را با کودک مطرح کنید. در غیر این صورت می‌توانید به کودک بگویید تا زمانی که به دنبال او نرفته‌اید در جایی مشخص منتظر باشد و با شما تماس بگیرد. اگر قرار است که کودک، خود به خانه بازگردد، برای او مسیری مشخص تعیین کنید و او را ملزم کنید که تنها از همان مسیر رفت‌ و آمد کند. بدین صورت یکی از نگرانی‌های والدین در خصوص آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک کاهش می‌یابد.

برای تکالیف کودکان برنامه داشته باشید

برای انجام تکالیف مهد و مدرسه کودک برنامه‌ریزی کنید. محل مشخصی را برای این کار ترتیب دهید. وسایل مهد و کتاب‌های کودک را در جایی مشخص و به صورتی مرتب قرار دهید. زمانی از روز را طبق برنامه به انجام تکلیف کودکان و بررسی آنها اختصاص دهید. حتی برای استراحت بین انجام تکالیف نیز زمان تعیین کنید. همان‌طور که می‌دانید، کودکان در مهد، تکالیف خاص و سنگینی برای انجام ندارند. اما این یک تمرین برای منظم شدن و عادت به انجام تکالیف برای آینده است. حتماً این کار را برای آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک انجام دهید.

وسایل لازم برای مهدکودک را با یکدیگر تهیه کنید

خرید لوازم تحریر مهدکودک

برای خرید وسایل و کتاب‌های مهدکودک، ممکن است فهرستی از طرف مربی به والدین داده شود. علاوه بر موارد ضروری که فهرست می‌شوند و مشخص هستند، وسایل دیگری مانند لوازم تحریر نیز نیاز هستند. مداد‌، خودکار، ماژیک‌های رنگی، پاک‌کن‌های زیبا، جامدادی‌ و … می‌توانند برای کودکان بسیار جذاب باشند. سعی کنید به کودک اجازه دهید یا از او بخواهید که مدل و رنگ وسایل را خودش انتخاب کند. اگر مایل باشید، خوب است که برای او سالانه کفش و لباس نو، برای مهدکودک یا مدرسه بخرید. این کار می‌تواند روحیه کودک را عوض کند. شاید این کارها برای شما عادی به نظر برسد؛ اما می‌تواند برای کودکان بسیار مهم و خوشحال‌کننده باشد.

کلام پایانی

این روزها کمتر خانواده‌ای را می‌توان یافت که کودکان را به مهد نبرند. این همه‌گیری باعث می‌شود مطالب مهمی در جهت رفتن کودکان به مهد و آمادگی کودک برای رفتن به مهدکودک مطرح شود. در این مقاله سعی شد تا مهم‌ترین عوامل آمادگی کودک برای حضور در اولین اجتماع مستقل از خانواده، بیان شود. این مطالب به کودک و خانواده کمک می‌کنند تا از نگرانی‌های خانواده و سختی‌های کار کودک کاسته شود. توجه کنید که کودک شما هنوز خیلی از مسائل را نمی‌داند و البته برای فهمیدن بسیاری از آنها نیز هنوز خیلی کوچک است. این آموزش‌ها و رفتارهای صحیح یا اشتباه شما است که باعث می‌شود سبک زندگی کودک شکل بگیرد. پدرها و مادرهای دلسوز و آگاه، همواره برای مراحل مختلف زندگی کودک، باتوجه‌به علایق او برنامه دارند.

آموزش دستشویی رفتن به کودک

۱۰ روش آموزش دستشویی رفتن به کودک

از گذشته تا کنون، یکی از دردسرهای نه‌چندان تلخی که خانواده‌ها با آن دست‌وپنجه نرم کرده‌اند، آموزش دستشویی رفتن به کودک است. زمانی که کودک به سنین 2 تا 3 سالگی می‌‌رسد، دیده می‌شود که گاهی خانواده‌ها حتی روزی چند بار زمین و فرش خانه را آب می‌کشند و می‌شویند. این شستن‌ها و تمیز کردن‌ها تمام می‌شود؛ اما نحوه آموزش والدین به کودک بسیار مهم و ماندگار است. در حین آموزش این کار به کودک، باید موارد متعددی رعایت و از انجام برخی کارها پرهیز شود. در بسیاری از موارد، کودکان تنبیه‌هایی که در هنگام کثیف کردن خانه تجربه کرده‌اند را فراموش نمی‌کنند. در ادامه به باید و نبایدهای آموزش دستشویی رفتن به کودکان می‌پردازیم.

چه سنی مناسب برای آموزش دستشویی رفتن کودکان است ؟

مسئله سن مناسب برای آموزش دستشویی رفتن کودک، به موارد متعددی بستگی دارد. شرایط فیزیکی، رشد ذهنی، توان کنترل مثانه و تمایل به دستشویی رفتن کودک از عوامل مؤثر در تعیین زمان مناسب برای این کار هستند. معمولاً کودکان در 3 سالگی برای دستشویی رفتن به استقلال می‌رسند. به طور میانگین، پسران تا 31 ماهگی و دختران تا 29 ماهگی پوشک می‌شوند و پس از آن، دستشویی رفتن را یاد می‌گیرند. بدین ترتیب بین 2 تا 3 سالگی زمان مناسبی برای آموزش دستشویی رفتن به کودک است. توجه کنید که برای این کار اجبار کردن راه مناسبی نخواهد بود.

بازی با عروسک خرسی

نشانه‌های آمادگی کودک برای دستشویی رفتن

همان‌طور که اشاره شد، زمان مناسب برای آموزش دستشویی رفتن به کودکان متفاوت بوده و در همه‌ی بچه‌ها یکسان نیست. کودکان مختلف در زمانی که برای دستشویی رفتن آماده می‌شوند، علائمی را نشان می‌دهند که والدین می‌توانند با دریافت این نشانه‌ها، آموزش دستشویی رفتن را آغاز کنند. برخی کودکان عنوان می‌کنند که نمی‌خواهند برایشان پوشک ببندید. در بسیاری از موارد این کودکان علاقه به مستقل شدن را نشان می‌دهند. کودکانی که آماده یادگیری دستشویی رفتن هستند، مدت‌های طولانی پوشک خود را کثیف نمی‌کنند و سعی می‌کنند خود را نگه‌ دارند. لازم به ذکر است اگر نشانه‌های لازم را در کودک مشاهده کردید؛ آموزش را آغاز کنید و به دیگر مسائل توجه نکنید. اگر این کار را زودتر از موعد آغاز کردید، بدانید که نه‌تنها زودتر به نتیجه نخواهید رسید؛ بلکه این فرایند طولانی‌تر نیز می‌شود.

برای آموزش دستشویی رفتن به کودک باید چه کنیم؟

آموزش دستشویی رفتن پسربچه

برای آموزش دستشویی رفتن به کودک باید به نکات ریزی توجه و همچنین روش‌هایی در پیش گرفته شود که قبلاً امتحان شده باشند. در ادامه به چند راهکار توالت رفتن کودکان و نکاتی در رابطه با آنها می‌پردازیم.

برنامه‌ریزی آموزش توالت رفتن بر اساس اخلاق و شخصیت کودک

پیش از شروع آموزش دستشویی رفتن به کودک، نیاز است که شما خلق‌وخو و نحوه‌ی رفتار کودک خود را به صورت کامل بررسی کنید. آیا کودکتان از بیان اینکه دستشویی دارد، خجالت می‌کشد؟ آیا زمانی از روز وجود دارد که کودک در آن ساعت تمرکز بهتری داشته باشد؟ آیا کودک برای یادگیری اشتیاق دارد؟ علایق کودک چیست و چگونه می‌توان از آنها استفاده کرد؟ به دنبال پاسخ این پرسش‌ها باشید و زمانی که به آنها رسیدید، برنامه‌ای برای آموزش به کودک تهیه کنید. در صورت لزوم می‌توانید این برنامه را تغییر دهید و بهبود ببخشید. لازم به ذکر است که بدانید زمان آموزش کودک برای رفتن به دستشویی، نباید با دیگر اتفاقات مهم زندگی او در یک زمان باشد. این اتفاقات می‌توانند مثلاً زمان رفتن به مهدکودک یا زمان آمدن خواهر و برادر جدید برای کودک باشد. در این شرایط کودک مضطرب بوده و نمی‌تواند از پس این آموزش بربیاید.

کتاب خواندن برای کودک تحت آموزش توالت رفتن

آرامش ما در هنگام آموزش به کودک در هر زمینه‌ای لازم و ضروری است. در هنگام آموزش دستشویی رفتن به کودک، از کتاب‌هایی که در این‌ رابطه وجود دارند استفاده کنید. زمانی که برای کودک در این باره کتاب می‌خوانید، علاوه بر مشتاق کردن کودک به یادگیری، به او نشان می‌دهید که اهمیت این موضوع بسیار زیاد است. کودک به‌مرور درک می‌کند که برای پیوستن به دنیای بزرگ‌ترها، باید رفتن به دستشویی را یاد بگیرد. در این زمان، کودک این توانایی را برای خود یک مزیت در نظر گرفته و برایش تلاش می‌کند. آنگاه زمانی است که می‌توانید از چندی دیگر از راهکار توالت رفتن کودک استفاده کنید.

خواندن کتاب در دستشویی

تهیه صندلی مخصوص آموزش توالت کودکان

بسیار خوب می‌شود اگر برای کودکان صندلی دستشویی کودک تهیه کنید. خرید یک صندلی شخصی با طرح و رنگ دلخواه می‌تواند کودک را بسیار مشتاق کند. کودکان روی صندلی خود راحت می‌نشینند و مجبور نیستند اندامشان را منقبض کنند. در برخی موارد ممکن است برای صندلی کودک جای کافی نداشته باشید؛ بهتر است یک چهارپایه زیر پای کودک بگذارید، تا احساس راحتی کند. این عمل برای آشنایی و برقراری ارتباط با محیط دستشویی است. کودک نباید احساس منفی داشته باشد. ایرادی ندارد اگر کودک بخواهد در حین استفاده از توالت، با اسباب‌بازی‌اش بازی کند. بگذارید کودکتان راحت و با لباس روی صندلی بنشیند. در حین آموزش دستشویی رفتن به کودک، سعی کنید که خیال او را راحت کنید. ممکن است کودکان برای شروع استقلال در این کار، ترس داشته باشند. از تجربه کودکی خود برای او بگویید و از شوخی و خنده استفاده کنید.

رفتن به دستشویی با عروسک

در مواردی کودک را بدون پوشک باز بگذارید

در زمانی که برای آموزش دستشویی رفتن کودک تلاش می‌کنید، می‌توانید در زمانی که دمای منزل مناسب است (بیشتر فصول گرم)، کودک را باز بگذارید تا کمی به نبستن پوشک عادت کند. این کار را می‌توانید در سنینی که کودک می‌تواند نیازش را به زبان بیاورد، انجام دهید.

برنامه منظم رفتن به دستشویی

برای شروع آموزش دستشویی رفتن کودک، ابتدا یک برنامه مشخص و منظم برای رفتن به دستشویی داشته باشید. مثلاً یک‌بار صبح، یک‌بار بعد از ناهار و یک‌بار قبل از خواب کودک را به دستشویی ببرید. شاید لازم باشد تا چند ماه این کار را تکرار کنید. برخی کودکان تا حدود 6 ماه نیاز به اجرای این برنامه منظم دارند. اکثر کودکان تا سن 5 یا 6 سالگی، قبل از خواب پوشک می‌پوشند. کنترل ادرار برای کودکان در خواب بسیار سخت است. همان‌طور که به‌صورت منظم به این برنامه عمل می‌کنید، بدانید که اگر کودک تمایلی برای رفتن به دستشویی ندارد، او را مجبور به این کار نکنید. در این حالت مسئولیت را به خود کودک واگذار کرده و البته مراقب حالات و نشانه‌های او باشید.

دستشویی رفتن کودک

برای آموزش دستشویی به کودک از پاداش و تشویق غافل نشوید

تشویق کردن و دادن پاداش به کودکان، جزء جدایی‌ناپذیر تربیت کودک است. برای آموزش دستشویی رفتن به کودک نیز این روش مهم و کاربردی است. نیازی نیست که تشویق‌ها و پاداش‌ها بسیار سنگین و گران‌قیمت باشند. می‌توان از یک بوسه و در آغوش گرفتن به‌عنوان تشویق استفاده کرد. کودک شما بسیار تحت تأثیر قرار می‌گیرد، زمانی که در خلوت یا حضور دیگران از او تعریف و تمجید می‌کنید. برخی از پدرها و مادرها برای تشویق کودکان برنامه‌های مشخصی دارند. مثلاً برخی برای هر کار مثبت کودک، به او یک ستاره می‌دهند و پس از گرفتن تعداد مشخصی از این ستاره‌ها، برای کودک جایزه تهیه می‌کنند. برخی برای تشویق خوراکی‌های سالم و غذاهای مورد علاقه کودک را در نظر می‌گیرند. تشویق کردن نیز یک راهکار توالت رفتن کودک است.

آموزش مستقیم توالت رفتن به کودک را در دستور کار قرار دهید

آموزش دستشویی رفتن به کودک

در زمانی که به آموزش دستشویی رفتن کودک مشغول هستید، از آموزش مستقیم و عملی غافل نشوید. همیشه ساعتی از روز را که مناسب می‌دانید، برای آموزش موارد بهداشتی و دستشویی رفتن اختصاص دهید. مثلاً به دختربچه‌ها آموزش دهید که باید همیشه خود را از جلو و پشت بشویند تا دچار بیماری عفونی و میکروبی نشوند. در غیر این صورت ممکن است میکروب‌هایی از مقعد به واژن برسند. به کودکان خود از ابتدا شستن دست‌ها پس از دستشویی رفتن را بیاموزید. ممکن است گاهی اوقات کودک مقاومت کند و تمایلی نشان ندهد؛ در این حالت او را مجبور نکنید و اجازه دهید قدری استراحت کند. برخی از این مواقع مسئولیت را به خود کودک بسپارید تا بداند که او باید بپرسد و به دنبال یادگرفتن باشد.

استفاده از پوشک مدل شورت یا شورت آموزشی

یکی از روش‌های آموزش دستشویی رفتن کودک، استفاده از پوشک‌های شورتی است. زمانی که از این نوع پوشک استفاده می‌کنید، خیالتان راحت باشد. چون کودک در صورت عدم توانایی در کنترل خود، جاهای دیگر را کثیف نمی‌کند. علاوه بر این، تا زمانی که کودک به‌موقع به دستشویی برود، می‌تواند آن را مانند یک لباس درآورده و به دستشویی برود.

دستشویی رفتن دختربچه

در هنگام آموزش دستشویی به کودک از چه مواردی باید پرهیز شود

در زمان آموزش دستشویی رفتن کودک و پس از آن، باید از انجام مواردی پرهیز کنید. دعوا کردن کودک و سرزنش کردن او می‌تواند تأثیرات مخربی روی او گذاشته و برنامه‌های قبلی را هم خراب کند. در طول مدت آموزش، هیچگاه کودک را مجبور به رفتن به دستشویی نکنید و مسئولیت کار را به خودش واگذار کنید. از کودک نخواهید که بیش از 5 دقیقه در دستشویی بنشیند، این کار به او حس ناراحتی می‌دهد. در این زمان، لباس‌های راحت به تن کودک کنید تا در زمان دستشویی رفتن مضطرب و نگران نشود. هرگز از کلماتی با بار منفی، مانند بدبو، پیف و … استفاده نکنید. در یک‌کلام، برای آموزش کودک باید اول به احساسات او توجه کنید. همچنین باید تندروی و کندروی را هم کنار بگذارید.

کلام پایانی

کودکان نوپا، برای دستشویی رفتن و مستقل شدن نیاز به کمک و آموزش دلسوزانه والدین دارند. آموزش دستشویی رفتن به کودک، باید مانند دیگر موارد تربیتی، از اصول مناسبی پیروی کند. زمانی که کودک به سنین جدایی از پوشک می‌رسد، والدین و بیشتر مادرها، نگرانی خود را از کثیف شدن منزل ابراز می‌کنند. اما حقیقت این است که می‌توان از روش‌های مؤثری استفاده کرد تا میزان این اتفاقات نامطلوب کاهش یابد. در ثانی آموزش کودکان همیشه بسیار مهم‌تر از موارد دیگر است. گاهی یک رفتار غلط باعث می‌شود تمام رشته‌های آموزش صحیح والدین پنبه شود. در این مطلب قصد داشتیم که والدین را با اصلی‌ترین باید و نبایدهای آموزش دستشویی رفتن به کودکان آشنا کنیم.

رایج‌ترین اختلال‌های رفتاری

رایج‌ترین اختلال‌های رفتاری کودکان کدام‌اند؟

امروزه والدین نسبت به تربیت و بررسی اختلال‌های رفتاری کودکان، هوشمندانه‌تر از گذشته رفتار می‌کنند. بالا رفتن سطح آگاهی پدرها و مادرها باعث شده تا کوچک‌ترین مشکل رفتاری را در کودکان مورد سنجش قرار دهند. البته وسواس بیش از حد و سخت‌گیری والدین، خود می‌تواند باعث بروز مشکلاتی شود؛ اما درعین‌ِحال والدین باید هوشیار باشند تا در صورت بروز مشکلات جدی رفتاری، برای درمان آن اقدام کنند. درمان اختلال‌های رفتاری در کودکان هرچه زودتر آغاز شود، مؤثرتر خواهد بود و همچنین سریع‌تر به نتیجه خواهد رسید. در ادامه این مطلب درباره انواع اختلال رفتاری کودکان و روش‌های درمان آنها صحبت می‌کنیم.

با معنی اختلال رفتاری آشنا شویم

متخصصین و روان‌شناسان بر این عقیده هستند که برای کودکان زیر 5 سال، پیش از استفاده از واژه اختلال باید دقت و توجه زیادی به خرج داد. برخی عقیده دارند مسئله ارتباط مشکلات بزرگسالی افراد با اختلالات رفتاری قبل از دوران مدرسه، ریشه علمی چندانی ندارد. پس می‌توان نتیجه گرفت مشکلات یک کودک که کمتر از 5 یا 6 سال سن دارد، حتماً باعث بروز اختلال رفتاری در سال‌های آینده و بزرگ‌سالی او خواهد شد. شاید برای شما جالب باشد که بدانید متخصصان، نادیده‌گرفتن برخی رفتارهای اشتباه در کودکان را به قضاوت اشتباه و سخت‌گیری بی‌جا در برابر رفتارهای کودکانه، ترجیح می‌دهند. همان‌طور که بیان شد، امکان تشخیص اختلال‌های رفتاری کودکان قبل از 5 سالگی بسیار کم است؛ اما ممکن است برخی از نشانه‌های اختلال در بزرگسالی، در کودکی بروز کند.

انواع اختلال‌های رفتاری کودکان

پسربچه خشمگین

اختلال رفتاری در کودکان انواع مختلفی دارد. باید توجه شود که شیطنت و بازیگوشی کودکان با اختلال رفتاری اشتباه گرفته نشود. اختلال‌های رفتاری کودکان ممکن است در آینده برای آنها مشکلاتی به وجود آورد. در ادامه به این اختلال‌ها و نحوه صحیح برخورد با آنها می‌پردازیم.

اختلال لجبازی در کودکان

اختلال لجبازی در کودکان به شکلی بروز می‌کند که گویی کودک با دیگران دشمنی داشته باشد، به صورتی روشن و مغرضانه به مخالفت با دیگران می‌پردازد. از نشانه‌های اصلی این اختلال می‌توان به بحث و جدل کودک با بزرگ‌ترها و به‌خصوص والدین، رفتار‌های با خشم، کینه‌توزی و پرخاشگری اشاره کرد. البته کودک با لجبازی خود قصدی برای حمله به حقوق دیگران نداشته و تنها برای نشان‌دادن قدرت خود این کار را می‌کند. اختلال لجبازی یکی از شایع‌ترین اختلال‌های رفتاری در کودکان است.

اختلال رفتاری سلوک در بچه‌ها

اختلال سلوک، یک نوع از انواع اختلال‌های پرخاشگری است. اختلال سلوک از اختلال لجبازی بسیار شدیدتر و سنگین‌تر است. روبه‌رو شدن با پیامدهایی که اختلال سلوک ایجاد می‌کند، بسیار دشوار خواهد بود. برای کودکانی که به این اختلال دچار هستند، تقریباً هیچ قانون و هنجاری معنی ندارد. کودکان مبتلا به اختلال سلوک، سعی می‌کنند کارهای خلاف قانون انجام دهند. نکته مهم و بسیار منفی مسئله اینجا است که این بی‌قانونی‌ها و رفتارها را پیش از سنی که تصور می‌کنید، انجام می‌دهند. مصرف مواد مخدر در کودکی، درگیری و دعوا در مدرسه و خانه، آغاز فعالیت‌های جنسی در سن کم، دروغ گفتن و رفتارهایی از این قبیل، از جمله رفتارهای مربوط به اختلال سلوک هستند. در واقع می‌توان اختلال سلوک را یکی از عمیق‌ترین اختلال‌های رفتاری کودکان دانست.

اختلال رفتاری بیش‌فعالی و کم‌توجهی در کودکان

شیطنت و بازی بچه‌ها

یکی از مشهورترین اختلال‌های رفتاری کودکان، اختلال بیش‌فعالی است. آمارها میزان ابتلای کودکان به اختلال بیش‌فعالی را تا 10 درصد نیز بیان می‌کنند. مشکل اصلی کودکان مبتلا به این اختلال، عدم تمرکز و توجه است. این اختلال معمولاً در مدرسه و توسط معلم‌ها تشخیص داده می‌شود. کودکانی که بیش‌فعالی دارند، به علت عدم توجه معمولاً در یادگیری به مشکل می‌خورند و برای انجام کارهایشان تمرکز ندارند. تا جایی که حتی کاری که می‌خواهند انجام دهند را فراموش می‌کنند. تفکر اشتباهی که این روزها رواج پیدا کرده آن است که برخی گمان می‌کنند کودکان بیش‌فعال باهوش‌تر از سایرین هستند یا بالعکس؛ اما باید بدانید که هیچ ارتباط اثبات‌شده‌ای بین بیش‌فعالی و میزان هوش کودکان وجود ندارد. این اختلال تنها یکی از مشکلات رفتاری بچه‌ها است.

اختلال رفتاری تیک ناخودآگاه در کودک

اختلال تیک یکی دیگر از اختلال‌های رفتاری کودکان است. اختلال تیک، یک حرکت یا صدا است که به صورت ناخودآگاه و پرتکرار از کودک سر می‌زند. معمولاً نمی‌توان در برابر تیک مقاومت کرد. برخی افراد شاید با تلاش بتوانند وقوع آن را به تأخیر انداخته یا کاهش دهند. تیک‌ها، خود دو گونه تیک‌های ساده و مرکب دارند. تیک‌های ساده می‌توانند شامل پلک زدن، حرکت دادن گردن، حرکت‌های بی‌دلیل شانه‌ها و از این قبیل باشند. تیک‌های صوتی نیز مانند سرفه کردن، درآوردن صداهای نامتعارف و بالا کشیدن بینی انواعی از تیک ساده هستند. تیک‌های مرکب، تیک‌هایی هستند که در آنها چند مدل از تیک‌ها در فردی بروز می‌کند. تیک‌هایی تحت عنوان تیک مرکب صوتی هم وجود دارند. این تیک‌ها شامل تکرار حروف، هرزه‌گویی یا تکرار کلمات هستند. معمولاً در زمان‌هایی که فرد عصبی می‌شود، این تیک‌ها شدت بیشتری می‌گیرند. اگر کودک شما اختلال تیک دارد؛ اصلاً نگران نباشید و به متخصص مراجعه کنید. اختلال تیک در کودکان معمولاً پس از مدتی از بین می‌رود.

اختلال رفتاری اوتیسم در بچه‌ها

منزوی بودن دختربچه

امروزه کمتر کسی یافت می‌شود که نام اختلال اوتیسم را نشنیده باشد. یکی از مهم‌ترین اختلال‌های رفتاری کودکان را می‌توان اختلال اوتیسم دانست که امروزه افراد زیادی را به خود درگیر ساخته است. در سال‌های اخیر ابتلا به این اختلال بسیار افزایش یافته و باعث نگرانی والدین شده است. البته در بسیاری از موارد دیده می‌شود که کودکان مبتلا به اوتیسم، مانند کودکان دیگر موفقیت‌های علمی و ورزشی به دست آورده‌اند. از نشانه‌های اختلال اوتیسم می‌توان به تمایل به انزوا و دوری از اجتماع، ناتوانی ذهنی و زبانی اشاره کرد. لازم به ذکر است که بیماری اوتیسم، طیف‌ها و درجه‌های مختلفی داشته و همه این کودکان در یک سطح نیستند.

اختلال‌هایی از جنس فوبیا در کودکان

فوبیا یکی از اختلال‌های رفتاری کودکان است که اکثر جامعه، حداقل با یکی از انواع آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند. فوبیا را می‌توان یک ترس غیرمنطقی از یک چیز، حیوانی خاص یا شرایطی به خصوصی تعریف کرد. کودکان معمولاً به دلیل پیش‌بینی‌هایی که از یک موقعیت در ذهنشان می‌سازند، دچار این ترس‌ها می‌شوند. فوبیا در کودکان با نشانه‌هایی مثل ترس‌های بیش از حد، گریه شدید، محکم کردن عضلات و … بروز می‌کند. البته به این نکته توجه کنید که هر ترسی فوبیا نیست و نیاز به درمان خاصی ندارد. اصولاً ترس باید غیرمنطقی بوده یا در زندگی کودک اختلال ایجاد کرده باشد.

فوبیا کودک در شب

اختلال دزدی در کودکان

نوعی از اختلال‌های رفتاری کودکان، عادت کودک به دزدی کردن و برداشتن وسایل دیگران است. کودکانی که این اختلال رفتاری را دارند، در بیشتر موارد اصلاً به این کار فکر نمی‌کنند و تنها یک چیز را می‌دزدند. شیئی که توسط کودک دزدیده می‌شود. معمولاً ارزش مادی خاصی ندارد. در بیشتر موارد این اشیاء حتی برای کودک نیز ارزش خاصی نداشته و تنها از سر عادت این کار را انجام می‌دهد. برخی کودکان یک وسیله را برای انتقام گرفتن از کسی می‌دزدند؛ اما کودکی که اختلال دزدی دارد، این کار را بی‌دلیل انجام می‌دهد.

اختلال خجالتی بودن کودکان

کودکانی هستند که مدام ساکت و خجالتی هستند. این کودکان معمولاً برای حرف زدن از صدای آرام استفاده می‌کنند. کودکان خجالتی از روبه‌رو شدن با افراد دیگر فراری هستند. این کودکان از قضاوت شدن توسط دیگران ترس دارند. به‌هرحال خجالتی بودن را باید یکی از اختلال‌های رفتاری کودکان دانست.

دخترک خجالتی

اختلال دوبه‌هم‌زنی کودکان

یکی از اختلال‌های رفتاری کودکان که ممکن است در آینده باعث به وجود آمدن مشکلاتی برای آنها می‌شود. در این نوع اختلال رفتاری کودکان از دیگری بدگویی و سخن‌چینی می‌کنند تا زمینه تنبیه شدن او را فراهم کنند. گاهی این اختلال به شیوه مظلوم‌نمایی و انداختن تقصیرها به گردن دیگری بروز می‌کند.

علل به‌وجودآمدن اختلال‌های رفتاری کودکان

اختلال‌های رفتاری می‌توانند دلایل مختلفی داشته باشند. برخی از این دلایل از بقیه مؤثرتر و مهم‌تر هستند. به چند مورد از مهم‌ترین دلایل اشاره می‌کنیم.

  • مشکلات ژنتیکی و بیوشیمیایی
  • مشکلات و درگیری‌های خانوادگی
  • مشکلات اجتماع و فرهنگ
  • تجربیات نامناسب

درمان اختلال‌های رفتاری کودکان

درمان اختلال رفتاری پسر

برای درمان مشکلات رفتاری بچه‌ها مهم‌ترین نکته‌ای که باید به آن توجه شود، منشأ اختلال است. به عبارتی درمانگر باید ابتدا علت وقوع اختلال را تشخیص دهد و سپس سعی بر رفع آن داشته باشد. هرچه این درمان‌ها از سنین پایین‌تر آغاز شوند، تأثیر آنها عمیق‌تر خواهد بود و درمان سریع‌تر انجام خواهد شد. توجه کنید که بهتر است برای درمان در هر سطحی ابتدا به متخصص مراجعه شود. نحوه درمان با توجه به نوع و شدت اختلال می‌تواند از گفتاردرمانی و رفتار درمانی تا دارو درمانی متفاوت باشد. برای درمان در برخی موارد ممکن است که به چند نوع درمان به طور هم‌زمان نیاز باشد. در ادامه با برخی از روش‌های درمان آشنا می‌شویم.

نقش آموزش والدین در درمان اختلال رفتاری کودک

همواره اولین و مهم‌ترین معیار و مسئول تربیتی کودکان، پدر و مادر کودک هستند. والدین باید آموزش‌های لازم به کودک درباره ارتباط با دیگران و رفتارهای درست را به او بدهند.

درمان اختلال رفتاری کودک در خانواده

نحوه برخورد و رفتار اعضای خانواده با کودکی که اختلال رفتاری دارد، در درمان و پیشگیری از اختلالات رفتاری بعدی بسیار اهمیت دارد.

نقش رفتارشناسی در درمان اختلال رفتاری بچه‌ها

رفتارشناسی و آشنا ساختن کودک با رفتارهای نامناسب، باعث می‌شود تا کودک با اختلال‌های رفتاری خود آشنا شده و سعی در اصلاح و کنترل آنها داشته باشد.

کنترل خشم و درمان اختلال‌های رفتاری بچه‌ها

عصبانیت و دعوا دو بچه

برای کودکانی که اختلال رفتاری دارند، یک سری کلاس‌های آموزشی تحت عنوان کنترل خشم وجود دارد. در این کلاس‌ها به کودکان کنترل خشم و نحوه جایگزین کردن رفتارهای مناسب به جای پرخاشگری را می‌آموزند.

اهمیت حمایت صحیح از کودک در درمان اختلال رفتاری

در مواردی که اختلال رفتاری در کودکان باعث می‌شود که توانایی برخی کارها از کودک گرفته شود. با حمایت و پشتیبانی از کودک می‌توان بسیاری از این مشکلات را حل کرد.

دارو درمانی یکی از راه‌های درمان اختلال رفتاری کودکان

دارو درمانی یکی از شیوه‌های درمان است که معمولاً هم‌زمان با روش‌های دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. توجه کنید که این کار باید تحت‌نظر پزشک متخصص انجام شود.

سخن پایانی

این روزها اختلال‌های رفتاری کودکان، والدین و خانواده‌های زیادی را به خود درگیر ساخته است. با افزایش جمعیت و همچنین ماشینی شدن زندگی، بروز این مشکلات رفتاری در کودکان بیشتر می‌شود. از آنجا که پدر و مادرها همواره دلسوز فرزندان خود هستند، برای بررسی و حل این مشکلات به دنبال راه‌حل می‌گردند. در بسیاری از موارد، کودکان مشکل خاصی نداشته و والدین با حساسیت زیاد از حد قصد در رفع مشکلی نه‌چندان مهم دارند. در این مطلب سعی شد تا به مهم‌ترین اختلال‌های رفتاری کودکان و بهترین روش‌های درمانی آنها اشاره شود. امید است با استفاده از این مطالب بتوانید در بررسی سریع و اقدام برای حل مشکلات کودکان موفق عمل کنید.

تربیت کودکان مسئولیت پذیر

۱۰ نکته برای تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر

در زندگی امروز یکی از موارد تربیتی که خانواده‌ها را به خود درگیر ساخته، مسئولیت‌پذیری کودکان است. با وجود این که به نظر می‌رسد در گذشته خانواده‌ها تلاشی برای مسئولیت‌پذیر شدن کودکان نمی‌کردند؛ ولی فرزندان مسئولیت‌پذیری تربیت می‌کردند. شاید بتوان دلیل اصلی آن را کم‌شدن تعداد فرزندان و بهبود شرایط زندگی دانست. امروزه پدر و مادرانی که شاید کمی در سختی بزرگ شده‌اند، قصد دارند همه چیز را برای کودک خود مهیا کنند. زیاده‌روی والدین می‌تواند به‌نوعی کودکان را لوس کرده و از مسئولیت‌پذیری دور کند‌. یکی از موارد مهم در تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر، قاطع بودن است. سخت‌گیری‌های منطقی ممکن است دلسوزی شما برای کودکتان را تحریک کند؛ اما نتیجه تربیت اصولی بسیار شیرین است. در ادامه به روش‌های مسئولیت‌پذیر کردن کودکان می‌پردازیم.

تعریف مسئولیت‌پذیری

قدم اول برای تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر، آن است که ابتدا باید تعریف درست و دقیقی از مسئولیت‌پذیری داشته باشیم. مسئولیت‌پذیری یعنی توان قبول و به عهده گرفتن کار یا وظیفه‌ای که به کسی واگذار شده است. البته قبول مسئولیت با وظیفه‌ای که به عهده شخصی گذاشته شده است کمی تفاوت دارد. وظیفه، کاری است که بر عهده شخص باشد و در وظیفه اجبار وجود دارد؛ هرچند که این وظیفه در مقابل حقی را برای صاحبش به وجود آورد. در مقابل، شخص برای پذیرش مسئولیت از آزادی بیشتری برخوردار است. در پذیرش مسئولیت، معمولاً روشن است شخصی که مسئولیتی را پذیرفته، باید چه انتظاری را برآورده کرده و در برابر آن چه چیزی به دست آورد. هیچ فردی را نمی‌توان به پذیرش مسئولیتی مجبور کرد. این اجبار نه فقط به شکل زور، بلکه به شکل احساس گناه یا عذاب وجدان، ترس، فشار مالی و فشار احساسی نیز نباید باشد. مسئولیتی که با زورگویی به عهده گرفته شود، با لجبازی نیز می‌تواند بی‌اثر شود.

انواع مختلف مسئولیت‌پذیری چیست؟

مسئولیت‌پذیری را می‌توان به انواع مختلف تقسیم‌بندی کرد؛ اما در اینجا ما مسئولیت‌پذیری را به دو نوع مسئولیت‌پذیری شخصی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی تقسیم می‌کنیم. مسئولیت‌پذیری شخصی، همان مسئولیتی است که فرد از کودکی در مقابل کارهای شخصی خود، مانند نظافت شخصی، مراقبت از سلامتی و … دارد. علاوه بر این‌ها مسئولیتی که شخص در برابر خانواده خود می‌پذیرد نیز، جزئی از مسئولیت‌پذیری شخصی است. نوع دیگر مسئولیت‌پذیری، که مسئولیت اجتماعی است؛ به مسئولیت در برابر جامعه گفته می‌شود. هریک از ما در برابر جامعه مسئولیت‌های فرهنگی، اقتصادی و … داریم که باید به آن پایبند باشیم. برخی خانواده‌ها که البته تعداد آنها کم نیست، روی مسئولیت‌پذیری شخصی فرزندان خود کار می‌کنند؛ اما به مسئولیت‌پذیری اجتماعی توجهی نمی‌کنند و آن را لازم نمی‌دانند. برای تربیت کودک مسئولیت‌پذیر باید به مسئولیت‌پذیری اجتماعی نیز توجه کافی داشت.

برای آموزش مسئولیت‌پذیری به کودکان باید از چه زمانی شروع کنیم؟

مسئولیت‌پذیری یک حس است که باید درون یک کودک فعال شود. برای آموزش مسئولیت‌پذیری کودک، هر زمانی که آغاز کنید زود نیست. کودک در هر سنی که باشد، می‌تواند یک سری از کارها را انجام دهد و اتفاقاً از این مسئله نیز خوشحال می‌شود. کودکان و به‌ویژه خردسالان، زمانی که از آنها کاری بخواهید، حس مفید بودن کرده و از انجام آن کار لذت می‌برند. برای تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر، می‌توانید از واگذاری کارهای روزمره به کودکان آغاز کنید. مثلاً کودکان 2 ساله، دیگر می‌توانند اسباب‌بازی‌های خود را جمع کنند. آنها توانایی کمک به شما برای شستشوی لباس‌های چرک را دارند. همچنین شما می‌توانید از کودک بخواهید لباس‌های تیره و روشن را جدا کند و این خود یک راه آموزش به او است. کودکان را دست‌کم نگیرید. کودکان 3 یا 4 ساله می‌توانند جوراب‌های شسته شده را باهم جفت کنند یا لباس‌های تمیز را از جهت مالکیت، تفکیک کنند. می‌توانید از آنها بخواهید که میز غذای خود را تمیز کنند، لباسشان را خودشان عوض کنند و غذایی که روی زمین ریخته‌اند، خود بشویند. در این سن می‌توانید از آنها بخواهید که میز غذا را بچینند. گاهی یک دستمال به کودک دهید و از او بخواهید جایی را گردگیری کنند. این‌ها بخشی از کارهایی است که برای تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر می‌توانید انجام دهید.

10 روش مسئولیت‌پذیر ساختن کودکان

تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر روش‌های گوناگونی دارد. درست است که کودکان توانایی انجام بسیاری از کارها را ندارند؛ اما پدر و مادر می‌توانند با در نظر گرفتن توان جسمی و ذهنی کودکان، بخشی از کارهای شخصی کودک را به خود آنها بسپارند. این کار را می‌توان آغاز آموزش مسئولیت‌پذیری به کودک دانست. رفته‌رفته والدین می‌توانند مسئولیت انجام برخی از کارهای ساده و بی‌خطر خانه را به کودکان بسپارند و با بیشتر شدن سن و توانایی‌های کودک، این مسئولیت‌ها را جدی‌تر کنند. با این روش کودک هم مسئولیت‌پذیری را می‌آموزد و هم احساس مفید بودن می‌کند. توجه کنید که در کارها به کودک اعتماد کنید و او را دست‌کم نگیرید. این روشی برای مسئولیت‌پذیر کردن کودکان است.

نحوه واگذاری مسئولیت‌ها به کودکان

دختربچه مسئولیت پذیر

والدین باید توجه کنند که کارهایی که از نظر آنها پیش‌پاافتاده و ساده است، از نظر کودکان می‌تواند بسیار سخت باشد. برخی اوقات ممکن است کودکان به دلیل سختی این کارها، شانه خالی کنند و در برخی موارد، کودکان از این انتقال مسئولیت خوش‌حال شوند. برای تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر، باید به نکاتی توجه کنیم.

۱. هرگز کودکان را دست‌کم نگیرید

برخی از پدرها و مادرها، توانایی‌های کودک را کمتر از چیزی که هست، می‌پندارند. جالب است به یاد بیاورید، زمانی که خود ما کودک بودیم، از این‌که توسط والدین دست‌کم گرفته شویم، ناراحت می‌شدیم. به عبارتی می‌توان گفت که دست‌کم گرفته شدن، اعتمادبه‌نفس کودک شما را از بین می‌برد. برخی والدین تا سنین بالا هم بسیاری از کارهای ساده را خود برای فرزندانشان انجام می‌دهند. این نوع رفتار برای آینده کودک بسیار مضر بوده و تأثیرات منفی غیرقابل‌جبرانی دارد. برای تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر، نباید آنها را دست‌کم بگیریم.

مسئولیت آب دادن به گل‌ها

۲.وظیفه با توانایی کودک متناسب باشد

توجه کنید که کودکان توانایی و حوصله محدودی دارند. کارهایی که در سطح توانایی کودکان نیست را به آنها محول نکنید. اگر کودک توانایی انجام مسئولیتی که به او سپرده شده را نداشته باشد، آن کار نیمه‌تمام مانده و کودک ناامید و سرخورده می‌شود. در این صورت ممکن است از مسئولیت‌های بعدی نیز، شانه خالی کند. درحالی‌که کودکانی که کارهای کوچک‌تر را انجام می‌دهند، روحیه می‌گیرند و برای قبول مسئولیت دیگر آماده می‌شوند. دقت کنید که مسئولیت‌پذیر کردن کودکان، ظرافت‌هایی دارد.

۳. سپردن کارهای بسیار محدود به خردسالان

دقت کنید که در سپردن کارها به خردسالان بسیار دقت کنید. معمولاً آنها نمی‌توانند به فضای وسیعی توجه کنند و محدوده توجهشان بسیار کم است. به او کارهای کوچک و در نقاط محدود بسپارید تا کلافه نشود. بهترین مسئولیت‌ها برای خردسالان، بخشی از کارهای شخصی خودشان است.

۴. هدف را برای کودک مشخص کنید

وقتی از کودک می‌خواهید کاری را انجام دهد، در واقع این به نظر شما بسیار ساده می‌آید. گاهی اوقات گمان می‌کنید که اصلاً احتیاجی به توضیح اضافه وجود ندارد. توجه داشته باشید که کودکان نیاز دارند تا با حوصله و به طور واضح برایشان توضیح دهید که چه کاری باید انجام دهند. بهتر است یک‌بار خود آن کار را انجام دهید تا کودک یاد بگیرد.

۵. تا جایی که می‌شود از کار کودک ایراد نگیرید

جارو کردن توسط دختربچه

زمانی که کودک شما کاری را انجام می‌دهد، اگر مدام از کار و ایراد بگیرید، کودک حس می‌کند که برای انجام کارها به‌اندازه کافی خوب نیست و تلاشش قابل‌توجه نبوده است. سعی کنید به هیچ عنوان دست به سرزنش کودک نزنید. این کار می‌تواند کودک را ناامید کند. احتمالاً دست از کار می‌کشد و دیگر تلاش نمی‌کند. اگر کودک تلاش خود را بکند و شما او را تشویق کنید، به‌مرور تلاشش را افزایش داده و دقت عملش بیشتر می‌شود. ایراد نگرفتن زیاد از حد به کودک، برای تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر بسیار مهم است.

۶.سعی کنید به جای جملات منفی از جملات مثبت استفاده کنید

برای مسئولیت‌پذیر کردن کودکان، باید بدانید که جملات منفی تأثیرات خوبی روی آنان نداشته و شما را از مقصودتان دور می‌کند. به طور مثال، به جای استفاده از جمله «اگر ظرف غذایت را سر جایش نگذاری …» ، از جمله «اگر می‌خواهی تلویزیون ببینی، باید ظرف غذایت را سر جای خود بگذاری» استفاده کنید. این کار سبب می‌شود کودک به مرور عادت کند تا خودش آن کار را انجام دهد. توجه کنید که این مسئله به تکرار نیاز دارد و با یک‌بار گفتن، برای کودک تبدیل به عادت نمی‌شود.

۷.به کودک آموزش دهید نتیجه کارش را بپذیرد

خواب ماندن دختربچه

یکی از مهم‌ترین روش‌های تربیت کودک مسئولیت‌پذیر، آن است که بگذارید کودک، خودش عواقب و نتیجه کارش را ببیند. در این حالت کودک یاد می‌گیرد که هر کاری نتیجه خودش را دارد. به طور مثال اگر کودکی زمین را کثیف می‌کند، یک دستمال به او بدهید تا آن را تمیز کند. اگر کودک صبح‌ها برای بیدار شدن تنبلی می‌کند و از سرویس مدرسه جا می‌ماند، بگذارید با اتوبوس و مترو به مدرسه برود. بابت اشتباهاتش به‌صورت مشخصی او را تنبیه کنید. این برای کودک سخت است؛ اما نتیجه خوبی دارد.

۸.برای مسئولیت‌پذیر کردن کودکان آرام باشید و عصبانی نشوید

توجه داشته باشید که برای تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر، هرگز نباید عصبانی بشوید. همواره خشم خود را کنترل کنید. سعی کنید انجام کارها را بیش‌تر از یک‌بار به کودک یادآوری نکنید. البته آن یک‌بار هم می‌توانید با شوخی این کار را انجام دهید. کودک شما ممکن است پس از تذکر، این کار را با سروصدا و شلوغ‌کردن انجام دهد. با خونسردی کامل به کودک بفهمانید که بار دیگر که سروصدا کند، تنبیه خواهد شد و اگر اتفاق افتاد، حتماً تنبیه را عملی کنید.

عصبانیت پدر از اتاق نامرتب

۹. برای تربیت کودک مسئولیت‌پذیر پاداشی نیاز نیست

کودک باید بداند برای پذیرش مسئولیت کارهای شخصی خود، قرار نیست پاداشی بگیرد. از فعالیت‌های مثبتش در جمع و مخصوصاً پیش خودش تعریف کنید و تشویقش کنید. این کار به او انگیزه خواهد داد. این انگیزه و شوق به مسئولیت‌پذیری کودک کمک می‌کند. بدانید اگر قرار باشد کودک پاداش دریافت کند، گمان می‌کند که همیشه باید در برابر انجام کارهای خود چیزی طلب کند و این از مقصود شما برای تربیت کودک مسئولیت‌پذیر دور است.

۱۰.در تربیت کودک مسئولیت‌پذیر والدین باید باهم هماهنگ باشند

یکی از نکاتی که برای تربیت کودک لازم است، هماهنگی پدر و مادر با یکدیگر است. برای تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر، باید قاطع باشید. قوانینی که برای خانه معین می‌کنید را با همسرتان در میان گذاشته و خلاف حرف یکدیگر حرفی نزنید. در این صورت کودک متوجه جدیت موضوع شده و به والد دیگر پناه نمی‌برد.

کلام آخر

در این مطالب سعی شد تا به راه و روش‌های تربیت کودکان مسئولیت‌پذیر پرداخته شود. شاید بتوان گفت موارد ذکر شده را بسیاری از پدرها و مادرها در ذهن خود داشته باشند؛ اما مسئله‌ای که مهم است، رعایت ریزه‌کاری‌ها است. تربیت فرزندان گرچه کار بسیار دشواری نیست، اما به دقت و ظرافت نیاز دارد. گاهی پیش می‌آید که والدین، بسیاری از موارد تربیتی را درباره کودک خود رعایت می‌کنند، اما با یک اشتباه مانند آسان‌گیری بی‌جا یا سخت‌گیری بی‌دلیل رشته‌های خود را پنبه می‌کنند. یادتان باشد که تربیت کودک را نباید فدای هیچ‌چیز کرد. حتی اگر آن چیز احساس دلسوزی یا خشم باشد. امید است که با مطالعه این مقاله بتوانید گام‌های بهتری در مسیر تربیت فرزندان دلبندتان بردارید.

سن مناسب خرید تبلت و موبایل برای کودک

از چند سالگی برای کودکان تبلت و موبایل بخریم؟

چند سالی است که با ورود گوشی‌های هوشمند به بازار، رفته رفته زندگی همه ما به فضای مجازی و این وسایل گره خورده است. با پیشرفت هرچه بیشتر تکنولوژی، این درگیری بیشتر شده تا جایی که کودکان را درگیر خود ساخته است. این روزها اکثر کودکان به موبایل و تبلت دسترسی داشته یا می‌خواهند داشته باشند. شاید دلیل این مسئله، بیشتر شدن درگیری کاری والدین و کم‌حوصلگی برای ارتباط با کودک است. انگار می‌خواهند در زندگی‌های آپارتمانی امروزی، تنها با سرگرم کردن کودک به ‌وسیله موبایل و تبلت، او را آرام کنند. حال به نقطه‌ای رسیده‌ایم که برخی از والدین که برای تربیت کودک خود اهمیت بیشتری قائل‌اند. آنها سعی دارند سن مناسب خرید تبلت و موبایل برای کودک را پیدا کنند. در ادامه بیشتر به این موضوع حساس می‌پردازیم.

برای کودک گوشی موبایل ساده بخریم یا اسمارت‌فون؟

همان‌طور که در دنیای امروز همه به گوشی‌های هوشمند یا همان اسمارت‌فون‌ها نیاز دارند و نمی‌توان سطح کارایی آن‌ها را منکر شد، اما باید دقت کنیم که دسترسی راحت کودکان به این گوشی‌ها، می‌تواند مضر باشد. گوشی‌های ساده از لحاظ دسترسی به فضاهای نامناسب برای کودکان بسیار ایمن‌تر بوده و انتخاب مناسب‌تری هستند. با این وجود گوشی‌های هوشمند برای کودکان فایده‌هایی هم دارند. افزایش سطح هوشمندی و البته بیدار کردن ذهن خیال‌پرداز کودک، جزئی از این فواید است. بر این اساس باید در خرید تبلت و موبایل‌های هوشمند برای کودکان بسیار دقیق عمل کرده و سن مناسب خرید تبلت و موبایل برای کودک را در نظر داشته باشیم.

تربیت و پرورش کودکان بسیار مهم است

یکی از مهم‌ترین عوامل در تعیین سن مناسب خرید تبلت و موبایل برای کودک، تربیت صحیح و مناسب از سوی والدین است. اصلی‌ترین مشکلی که فضای مجازی برای کودکان پدید می‌آورد، اختلال در تربیت جنسی کودکان است. از این جهت می‌توان گفت تربیت صحیح پدر و مادر و آموزش درست استفاده از اینترنت و فضای مجازی، تأثیر بسیاری بر کاهش آسیب‌های ناشی از آن دارد. استفاده بی‌رویه از اینترنت نیز بسیار آسیب‌زا خواهد بود؛ همان‌‌طور که مصرف بیش از حد هر چیزی می‌تواند مضر باشد. محیط زندگی، فرهنگ و خانواده به همراه آموزش و تربیت صحیح برای استفاده از فضای مجازی، دو عامل اصلی برای تربیت جنسی کودکان است والدین باید به این دو مورد بسیار توجه داشته باشند.

آیا این صحیح است که کودکان نیز باید موبایل داشته باشند؟

تبلت و موبایل بازی کودکان

یکی از مسائلی که این روزها همه خانواده‌ها را به خود درگیر کرده، این است که آیا باید برای کودک هم موبایل تهیه کنند و اگر پاسخ مثبت است، سن مناسب خرید تبلت و موبایل برای کودک چه زمانی است؟ واضح است که برای این سؤال نمی‌توان پاسخ قطعی و کلی ارائه داد. همان‌طور که در هر خانواده، فرهنگ، تربیت و سطح درک کودکان با هم متفاوت است، تصمیم درست درباره این مسئله نیز متفاوت خواهد بود. البته امروزه عصر تکنولوژی است و استفاده از موبایل و تبلت و … اهمیت زیادی پیدا کرده است. والدین باید به طور جدی جوانب امر را بررسی کرده و تصمیم مناسبی بگیرند.

سن مناسب خرید تبلت و موبایل برای کودک چه زمانی است؟

موبایل بازی بچه‌ها

برای ارائه یک سن خاص برای خرید تبلت و موبایل کودکان، دستمان بسته است. نمی‌توان یک خط کشید و گفت کودکان بعد از این سن می‌توانند گوشی موبایل داشته باشند و پیش از آن نمی‌توانند. همان‌طور که می‌دانید، سطح درک و آگاهی کودکان با یکدیگر تفاوت دارد و همچنین آموزش‌ها و محیط خانواده‌ها نیز متفاوت است. توصیه متخصصان این است که تا قبل از حدود 13 سالگی، تبلت، موبایل و … را در اختیار کودکان قرار ندهید؛ اما امروزه کودکان به‌محض اینکه بتوانند راه بروند، گوشی موبایل بزرگ‌ترها را برمی‌دارند. توجه کنید که برای آرام‌کردن کودکان خردسال به آنها تبلت یا موبایلتان را ندهید. با این کار دیگر اختیار وسیله خود را نخواهید داشت. به این نکته دقت کنید که پیش از حدود 2 – 3 سالگی کودک، موبایل و تبلت به او ندهید. در این سن کودکان باید حرکت کنند، با دنیای اطراف ارتباط برقرار کنند و آگاهی‌ها و فهم اولیه خود از محیط را کامل کنند.

بازی کودک با موبایل و تبلت و دردسرهای آن

یکی از مواردی که این روزها خانواده‌ها و والدین را کلافه کرده، بازی‌هایی است که کودکان با تبلت و موبایل انجام می‌دهند و به آنها اعتیاد پیدا می‌کنند. امروز کودکان با دسترسی به اینترنت به راحتی می‌توانند بازی‌های مختلفی را روی تبلت یا موبایل نصب کرده و در همه‌جا با آن بازی کنند. این روند می‌تواند، تأثیرات منفی و جبران‌ناپذیری داشته باشد. کودکانی که در سن رشد، مدام مشغول این بازی‌ها هستند، گوشه‌گیر و منزوی شده و در برقراری روابط اجتماعی به مشکلات اساسی برمی‌خورند. مهارت برقراری ارتباط با دیگران و همسالان، مهارتی است که باید در این دوره به دست آید. در مورد تعیین سن مناسب خرید تبلت و موبایل برای کودکان، والدین باید این مورد را لحاظ کنند.

اعتیاد کودکان به استفاده از موبایل و تبلت

موبایل بازی پسربچه

اعتیاد و وابستگی شدید کودکان به موبایل، تبلت و بازی‌های آنها، کودکان را از زندگی واقعی دور می‌کند. زمانی که کودکان غرق در فضای مجازی می‌شوند، از دنیای واقعی فاصله گرفته و خود را میان دنیایی که در رؤیای خود ساخته‌اند، می‌بینند. در این حالت کودکان از فعالیت‌های ورزشی و مثبت مانند فوتبال، والیبال، دوچرخه‌سواری و … فاصله گرفته و تبدیل به افرادی منفعل و منزوی می‌شوند. تفریحات کودکی آنها به بازی محدود شده و تفریح و گردش را از دست می‌دهند. این کودکان حتی زمانی که با خانواده به سفر می‌روند نیز، درگیر بازی هستند. کار به جایی می‌رسد که آنها از جهان واقعی و اتفاقاتش، به دنیای مجازی خود پناه می‌برند. در اغلب موارد این کودکان به دلیل کاهش چشمگیر فعالیت‌های فیزیکی، مشکل اضافه وزن پیدا می‌کنند. البته توجه کنید که نباید هرگونه بازی با موبایل و تبلت و استفاده از فضای مجازی را اعتیاد به آن تلقی کنید. احتمال وقوع این مورد در صورت عدم توجه به سن مناسب خرید تبلت و موبایل برای کودک، شدت می‌گیرد.

حتماً بر استفاده کودک از موبایل نظارت دائمی داشته باشید

کنترل مادر بر موبایل بازی دختر

جهت درک سن مناسب خرید تبلت و موبایل برای کودک باید دقت کنید. اگر زمان‌هایی در روز هست که کودکتان تنهاست و یا با افراد دیگری مثل پرستار و پدربزرگ و مادربزرگ زندگی می‌کند، هرگز پیش از 13 سالگی، اجازه استفاده از تبلت و موبایل را بدون نظارت خود به او ندهید. بهتر است کودکان پس از این سن هم، برای استفاده از فضای مجازی و وسایل ارتباطی مورد نظارت کلی قرار داشته باشند. کودکان کوچک‌تر از حدود این سن‌وسال نیز در صورت استفاده از این قبیل وسایل، باید زیر نظر والدین و البته در زمان محدود فعالیت کنند. شاید گمان کنید که این محدودیت بیش از حد بوده و نیازی به آن نیست؛ اما این سخت‌گیری‌ها برای تربیت صحیح کودک لازم است.

تأثیر فضای مجازی بر بلوغ زودرس کودکان

اعتیاد به موبایل بچه‌ها

همواره یکی از موضوعاتی که در رابطه با سن مناسب خرید تبلت و موبایل برای کودک مطرح می‌شود، مسئله اطلاعات نابسامان و عدم رعایت گروه سنی در فضای مجازی است. بسیاری از پدرها و مادرها نگرانی‌هایی در رابطه با تأثیر استفاده کودک از فضای مجازی و بلوغ زودرس کودکان دارند که البته به‌جا است. در این‌باره باید گفت که دیدن تصاویر جنسی و دستیابی به برخی اطلاعات جنسی، به خودی خود نمی‌توانند باعث بلوغ زودرس کودک شوند. چیزی که بلوغ کودکان را جلو می‌اندازد، فکرها و تصوراتی است که پس از به دست آوردن اطلاعات جنسی به آن می‌رسند. از این رو هرگز اجازه ندهید که کودکان پیش از زمان مناسب، به اطلاعات و تصاویر جنسی دست یابند و ذهنشان درگیر این مسائل شود. در این موارد، کودکان خود را در آن شرایط تصور می‌کنند و کم‌کم به سمت موضوعاتی که باعث بلوغ زودرس می‌شود، حرکت می‌کند. بلوغ زودرس می‌تواند تأثیرات منفی بسیار زیادی بر روح و روان و رشد ذهنی و جسمی کودک داشته باشد. والدین دلسوز همواره باید فعالیت مجازی کودک خود را تحت کنترل داشته باشند.

در برابر سؤالات کودک چه کنیم؟

در این میان زمان‌هایی پیش می‌آید که کودکان خواسته یا ناخواسته به تصاویر و اطلاعاتی دست پیدا می‌کنند. در این حالت ممکن است به دلیل عدم درک کافی، سؤالاتی برای کودک پیش بیاید که آنها را با والدین مطرح کند. اگر چنین شرایطی پیش بیاید حتماً به سؤالات او پاسخ درست داده و در حد فهمش منطقی برخورد کنید. نگفتن حقیقت و یا جواب سربالا دادن، می‌تواند تأثیر بدتری داشته باشد و کودک را برای یافتن پاسخ به جایی دیگر بکشاند. اگر احساس می‌کنید که نمی‌توانید پاسخ مناسبی به کودک بدهید، از روان‌شناس کودک و مشاور کمک بخواهید.

حد و حدود را به کودک بیاموزید

موبایل بازی بچه‌ها

یکی از مواردی که شاید این روزها عادی باشد، عمومی شدن موبایل و وسایل والدین است. پدرها و مادرها باید به این مسئله دقت کنند که کودک نباید هر زمان که خواست، موبایل آنها را برداشته و از آن استفاده کند. حتماً به کودک بیاموزید که پیش از برداشتن وسایل ارتباطی شما، از خودتان اجازه بگیرد. با این کار کودک بهتر معنای حریم خصوصی را درک کرده و همچنین متوجه می‌شود، برای استفاده از وسایلی مانند موبایل باید اجازه بگیرد.

سخن پایانی
همین که این مطلب را تا اینجا دنبال کرده‌اید، نشان می‌دهد که به تربیت و پرورش کودک خود اهمیت زیادی می‌دهید. این روزها که وسایل ارتباطی مانند موبایل و تبلت و … زندگی‌ها را تحت تأثیر قرار داده است، باید مراقب بود که از تأثیرات منفی فضای مجازی و اینترنت بر کودکان غافل نشویم. گستردگی فضای سایبری نه تنها از کنترل افراد خارج شده ، بلکه کنترل برخی افراد جامعه را نیز به دست گرفته است. معمولاً والدینی که از اهمیت سنین کودکی و تأثیر آن بر آینده کودک اطلاع دارند، سعی بر کنترل و تربیت مناسب کودک در برابر این فضا دارند. گرچه فضای مجازی بسیاری از کارها را آسان و بسیاری مشکلات را حل کرده است؛ اما باید به آسیب‌ها احتمالی آن نیز پرداخته شود. امید است این مطالب توانسته باشند شما را برای یافتن سن مناسب خرید تبلت و موبایل برای کودک، کمک کند.